Menu

stasibanner

Super User

Super User

Xωρίς εγκεκριμένο προϋπολογισμό ο δήμος Χαλανδρίου

Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 15/11/2017 καταψηφίστηκε το Τεχνικό Πρόγραμμα του Δήμου Χαλανδρίου και κατά συνέπεια και ο Προϋπολογισμός του Δήμου για το 2018.

Θα προστατέψουμε τη Ρεματιά με κάθε κόστος

 

 Την Παρασκευή 22.9. εκδικάστηκε στο Διοικητικό Πρωτοδικείο, η πολύ σοβαρή υπόθεση για την προστασία της Ρεματιάς, της ανάκλησης δηλαδή της άδειας λειτουργίας του καταστήματος υπεραγοράς του Μαρινόπουλου και νυν Σκλαβενίτη, στην Γυφτοπούλου. Μια «αμαρτωλή» ιστορία που «σέρνεται» στην πόλη από το 1981.
Βασική προεκλογική δέσμευση της σημερινής αριστερής Διοίκησης του Δήμου ήταν και παραμένει η προστασία της Ρεματιάς από κάθε καταπάτηση και η πλήρης εφαρμογή του σχετικού Π.Δ. Άλλωστε και το Π.Δ. υπήρξε αποτέλεσμα των αγώνων και των κινητοποιήσεων των κατοίκων της πόλης στις οποίες πρωτοστάτησαν τα σημερινά στελέχη της Διοίκησης.
Έτσι ο Δήμος, με απόφαση αρχικά της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής τον Ιούνιο και μετέπειτα τον Ιούλιο, με απόφαση του Δημάρχου, ανακάλεσε την παράνομη άδεια λειτουργίας του Μαρινόπουλου και νυν Σκλαβενίτη, στην οδό Γυφτοπούλου 17, δίπλα στην Ρεματιά. Η άδεια λειτουργίας είχε εκδοθεί παράνομα το 2012 διότι το κατάστημα βρίσκεται στη Β ζώνη προστασίας (και ένα μικρό τμήμα στην Α) στην οποία απαγορεύεται ρητά η λειτουργία σούπερ μάρκετ.
Εναντίον των 2 αποφάσεων που ανακαλούσαν την παράνομη άδεια, η εταιρεία Σκλαβενίτης ξεκίνησε δικαστική διαμάχη και άσκησε αφενός Προσφυγή ενώπιον του Τριμελούς Πρωτοδικείου Αθήνας και ταυτόχρονα αφετέρου Αίτηση Αναστολής, για την αναστολή εκτέλεσης των 2 ανακλητικών αποφάσεων. Επιπλέον ζήτησε και πέτυχε την έκδοση Προσωρινής Διαταγής, μέχρι τη συζήτηση της Αίτησης Αναστολής.
Στην εκδίκαση της υπόθεσης την Παρασκευή, κατέθεσε ως μάρτυρας ο Δήμαρχος, ο οποίος εξήγησε με αναλυτικό και πειστικό τρόπο, τόσο τους κινδύνους που εγκυμονεί μια τέτοια χρήση μέσα στη Ρεματιά όσο και τον κραυγαλέα παράνομο τρόπο με τον οποίο η προηγούμενη διοίκηση είχε εκδόσει αυτή την άδεια. Εξήγησε επίσης ότι μία άδεια λειτουργίας είτε έχει τις νόμιμες προϋποθέσεις και εκδίδεται είτε δεν έχει και δεν εκδίδεται. Έκδοση υπ' όρους και με ορισμένη χρονική διάρκεια δεν προβλέπει ο νόμος. Εξήγησε επίσης ότι αν τελικά ελευθερωθεί ο χώρος, εκτός άλλων θα αρχίσει να υλοποιείται και το πάγιο αίτημα των κατοίκων της περιοχής, για σύνδεση μέσω πεζόδρομου με την κεντρική πλατεία.
Η Σκλαβενίτης επικαλείτο συνεχώς ότι θα χάσουν τη δουλειά τους 20-25 εργαζόμενοι ελπίζοντας ότι με αυτό το επιχείρημα, στην εποχή της οικονομικής κρίσης, μπορεί να επηρεάσει το Δικαστήριο. Παρόλα ότι εμμέσως πλην σαφώς έχει αποδεχθεί και ότι η χρήση της απαγορεύεται και ότι έχει επιχορηγηθεί με το τεράστιο ποσό των 475.000.000 ευρώ προκειμένου να αντιμετωπίσει τα προβλήματα μετάβασης από τη Μαρινόπουλος στην Σκλαβενίτης. Άλλωστε δεν χρειάζεται να κλείσει αλλά να μεταφέρει το κατάστημά της σε περιοχή του Χαλανδρίου που επιτρέπεται.
Η έκδοση της απόφασης αναμένεται τις προσεχείς βδομάδες και θα είναι σημαντική. Γιατί αν μεν απορριφθεί η Αίτηση Αναστολής, θα κλείσει ο δρόμος οριστικά και αμετάκλητα σ'όλες τις παράνομες χρήσεις της Ρεματιάς. Αν όμως παρ' ελπίδα γίνει δεκτή, τότε θα ανοίξει ο δρόμος σ'όλες τις παράνομες χρήσεις, μέσω ανάλογων Αιτήσεων Αναστολής, να διαιωνίζουν την παρανομία τους επ' άπειρο. Ελπίζουμε τελικά ότι η Δικαιοσύνη θα περιφρουρήσει τη νομιμότητα και την προστασία της Ρεματιάς.

Μία απαραίτητη απάντηση στη "θλίψη" του κ.Αγγελή

Ο κ. Αγγελής είναι ένας σοβαρός και εγγράμματος άνθρωπος. Έτσι η θλίψη του για τα δύο καταστήματα που έκλεισαν στην κεντρική πλατεία δεν αποκλείεται να είναι αληθινή. Τα υπόλοιπα όμως σημεία του άρθρου του που δημοσιεύτηκε στον τοπικό ηλεκτρονικό τύπο μάλλον δεν χαρακτηρίζονται από ειλικρίνεια ή σοβαρότητα.
Εξηγούμαστε λοιπόν:
Πράγματι το Χαλάνδρι απαξιώνεται και υποβαθμίζεται. Όχι όμως τα τελευταία τρία χρόνια αλλά δεκαετίες ολόκληρες. Από τη δεκαετία του 80, όταν εργολάβοι αλλά και ντόπιοι Χαλανδραίοι ανακάλυψαν το Ελντοράντο της αντιπαροχής. Και από την ίδια δεκαετία, όταν το Χαλάνδρι επιλέχθηκε για να αποτελέσει το εμπορικό κέντρο όλης της ευρύτερης περιοχής που παράλληλα με το Χαλάνδρι αναπτύσσονταν ταχύτατα.
Για κάποιους εκείνες οι δεκαετίες ήταν όντως «χρυσές». Πρώην αμπέλια και μποστάνια έγιναν πολυκατοικίες, εκτοξεύτηκαν τα ενοίκια στο εμπορικό κέντρο, τεράστια ποσά άλλαξαν χέρια κάτω από το τραπέζι λόγω του λεγόμενου «αέρα». Τα παλιά παραδοσιακά καταστήματα της πόλης – όσα τουλάχιστον δεν ήταν ιδιόκτητα – δεν άντεξαν στον ανταγωνισμό και εξαφανίστηκαν για να αντικατασταθούν από καταστήματα «φίρμες».
Κάποιοι λοιπόν ζούσαν τη «χρυσή» τους εποχή, αλλά η πόλη πέθαινε. Διπλασίασε, τριπλασίασε, τετραπλασίασε τον πληθυσμό της, δεκάδες εταιρείες εγκαταστάθηκαν στις κεντρικές λεωφόρους που την περιβάλουν, αλλά η ίδια δεν πολλαπλασίασε τους ελεύθερους χώρους της, δεν μεγάλωσαν τα πεζοδρόμιά της, δεν διπλασιάστηκαν οι δρόμοι της που κλήθηκαν να υποδεχθούν πολλαπλάσια αυτοκίνητα, δεν αυξήθηκαν οι υποδομές της. Η αδόμητη γη χτίστηκε αλλά η αντιπλημμυρική προστασία της πόλης έμεινε στα χαρτιά. Συνοικίες της πόλης, που πληθυσμιακά ξεπερνούν πόλεις της επαρχίας, έμειναν χωρίς ούτε μία πλατεία. Πλατεία Χίου, πλατεία Φλύας, πλατεία Δούρου. Έμειναν μόνο τα ονόματα αφού χαρακτηριστικά σημεία της πόλης εξαφανίστηκαν στο όνομα του real estate και της στρεβλής ανάπτυξης που προωθούσαν με αγαστή συνεργασία η εκάστοτε κεντρική εξουσία με την τοπική δημοτική αρχή.
Άλλωστε οι προηγούμενες δημοτικές αρχές, για δεκαετίες, κοιμούνταν «τον ύπνο του δικαίου» (ή του αδίκου) εγκλωβισμένες στο στρεβλό όνειρο της ανάπτυξης και στην εξυπηρέτηση μικρών και μεγάλων συμφερόντων. Σε μία εποχή που το χρήμα «έρρεε» στις ιδιωτικές τσέπες, που τα διάφορα ευρωπαϊκά πακέτα διαδέχονταν το ένα το άλλο, αυτή η πόλη δεν απέκτησε τίποτα δικό της. Έμεινε χωρίς ιδιόκτητο δημαρχείο πληρώνοντας για δεκαετίες αδρά για τη στέγαση των υπηρεσιών, χωρίς χώρους πολιτισμού, χωρίς ιδιόκτητους χώρους υποδομών, με υποτυπώδεις χώρους αθλητισμού, με ελλιπείς χώρους εκπαίδευσης. Έμεινε χωρίς ανάσα.
Αλλά οι απερχόμενες και επερχόμενες διοικήσεις συνέχιζαν απτόητες το μη έργο τους. Ακόμα και χώροι που τυχαία επιβίωσαν για να θυμίζουν κάτι από τα παλιά μπήκαν στο στόχαστρό τους. Ας θυμηθούμε τα πιο πρόσφατα. Το διατηρητέο εργοστάσιο Δουζένη κατεδαφίστηκε με τη συμβολή της τότε διοίκησης. Η μετεγκατάσταση του υπουργείου Οικονομικών με τα χιλιάδες τετραγωνικά στα 30 στρέμματα του Νομισματοκοπείου έγινε ασμένως αποδεκτή από την ίδια διοίκηση Ζαφειρόπουλου. Μεγαλειώδη σχέδια για την «αναβάθμιση» της Ρεματιάς (πάντα με πολύ τσιμέντο) έκαναν την εμφάνισή τους διαχρονικά. Θλίψη, αλλά η θλίψη παρέμεινε στους κατοίκους της πόλης και δεν άγγιξε τα στελέχη των τότε διοικήσεων.
Ήρθε και η κρίση του 2010 με τη συμβολή των κομματικών φίλων των δημοτικών διοικήσεων. Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους. Εκατοντάδες εμπορικά μικροκαταστήματα έκλεισαν για άλλη μία φορά και αντικαταστάθηκαν από διασκεδαστήρια κάθε τύπου, όπως άλλωστε έγινε σε πολλά σημεία σε όλη την Ελλάδα. Μια χώρα που πεθαίνει διασκεδάζοντας. Ή καλύτερα, κάποιοι που μπορούν ακόμα να διασκεδάζουν, διασκεδάζουν σε μια χώρα που πεθαίνει. Αυτό όμως είχε και έχει κοντά ποδάρια. Γιατί η βραδινή διασκέδαση έχει τους δικούς της νόμους, είναι εφήμερη και μετακινείται ακολουθώντας τη μόδα και τα όσα προστάζουν τα μέσα της κοινωνικής δικτύωσης και το life style. Και αλλοίμονο στην πόλη που στηρίζεται σε αυτό για να επιζήσει.
Όσα περιγράψαμε δεν ήταν νομοτελειακό να συμβούν. Είναι το απτό αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης πολιτικής και οικονομικής αντίληψης που θεωρεί ότι την ανάπτυξη θα τη φέρει η ανεξέλεγκτη και χωρίς σχέδιο ανάπτυξη της «επιχειρηματικότητας» στην οποία οφείλουν να υποτάσσονται όλα τα υπόλοιπα. Το περιβάλλον, οι ζωές των εργαζομένων, η καθημερινότητα των απλών ανθρώπων.
Η Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου πιστεύει ακριβώς το αντίθετο. Η βελτίωση της καθημερινότητας των απλών ανθρώπων, η προστασία του περιβάλλοντος, ο προσεκτικός σχεδιασμός πολεοδομικών ή άλλων παρεμβάσεων μπορεί σταδιακά να ανατρέψει τη σημερινή μορφή της πόλης αλλά και να δημιουργήσει τους όρους για την ανάπτυξη και επιχειρηματικών δράσεων. Στους συγκεκριμένους τομείς αλλά και σε άλλους, πάντα όμως με γνώμονα την προστασία της καθημερινότητας των απλών ανθρώπων και που περιβάλλοντος.
Τα όσα υλοποίησε η νέα διοίκηση του δήμου, σε τρία μόλις χρόνια, δεν έλυσαν μόνο προβλήματα δεκαετιών αλλά αποτελούν τμήματα ενός συνολικότερου σχεδιασμού σε αντίθεση με τις μέχρι τώρα αποσπασματικές παρεμβάσεις.
Η εφαρμογή του τοπικού σχεδίου διαχείρισης απορριμμάτων και η λειτουργία του νέου χώρου της υπηρεσίας Καθαριότητας δεν θα λύσει μόνο το πρόβλημα της καθαριότητας στην πόλη συμβάλλοντας και στην αύξηση των θέσεων εργασίας αλλά θα δώσει τέλος και στο οξυμένο πρόβλημα καθαριότητας στο εμπορικό κέντρο.
Όσον αφορά την απόκτηση των άλλων χώρων εντάσσονται σε έναν μακρόπνοο σχεδιασμό δημιουργίας ενός «δακτυλίου» διαφορετικών «πόλων δραστηριότητας» ήπιας χρήσης στα όρια της πόλης. (Πολιτιστικός χώρος στο Νόμπελ, αθλητικός χώρος στο Πέρκιζας σε συνδυασμό με πάρκο και δράσεις αθλητισμού στο Σκεπαστό της Αττικής οδού, πάρκο στο Νομισματοκοπείο, κτήμα Δουζένη σε σύνδεση με τον αθλητικό χώρο στο Μάρκος Παπαδάκης). Η σύνδεση των χώρων αυτών μεταξύ τους αλλά και με το εμπορικό κέντρο της πόλης και μάλιστα με εναλλακτικούς τρόπους πρόσβασης μπορεί να συμβάλλει στην αναβάθμιση του τελευταίου αλλά και να προσελκύσει εκτός από τους κατοίκους της πόλης και ένα διαφορετικό κοινό.
Προφανώς λοιπόν, στο άμεσο μέλλον, αξίζει να «μετρηθούμε για το πώς θέλουμε το Χαλάνδρι, σε μια συζήτηση απαλλαγμένη από ιδεοληψίες, σε μια συζήτηση ουσιαστική και δημιουργική» όπως προτείνει ο κύριος Αγγελής. Με μία διαφορά βέβαια. Το δικό τους Χαλάνδρι το ζήσαμε και το ζούμε.

Υγ: Ο κ Αγγελής σε μία προσπάθεια να μειώσει τη νέα δημοτική αρχή προσομοιάζει τη διοίκησή της με «Μπολιβαριανή Δημοκρατία». Ο Μπολιβάρ τιμάται σε όλη σχεδόν τη Λατινική Αμερική ως αγωνιστής για την ανεξαρτησία της από την Ισπανική κυριαρχία με τον ίδιο τρόπο που εμείς τιμούμε τους αγωνιστές του 1821. Έφερε δε το προσωνύμιο «ο ελευθερωτής». Φαίνεται ότι ακόμα και αυτός πιστεύει ότι η νέα διοίκηση του δήμου απελευθέρωσε το Χαλάνδρι από τη δική τους κυριαρχία.

Δευτέρα 11/1 : ξεκινάει η Γ ανάρτηση του σχεδίου ένταξης της ζώνης Δουκ. Πλακεντίας - Πεύκου Πολίτη

Ξεκινάει την Δευτέρα  η Γ ανάρτηση του σχεδίου για την ένταξη της ζώνης Δουκ. Πλακεντίας - Πεύκου Πολίτη. Μετά την συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου πριν από ένα μήνα και την ενσωμάτωση των εγκριθεισών ενστάσεων στα προς εξέταση σχέδια από το μελετητικό γραφείο και για 3 περίπου βδομάδες μέχρι την Παρασκευή  5/2/2016  στο κτήριο της τεχνικής υπηρεσίας (Φ. Λίτσα και Αγ. Γεωργίου ) στον Α όροφο και από τις 9:00 εώς τις 14:00 το σύνολο των μηχανικών του τμήματος σχεδίου πόλης και η επιβλέπουσα της μελέτης κα Παπαδοπούλου θα διεκπεραιώνουν την διαδικασία για κάθε ενδιαφερόμενο. 

Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS