Menu

stasibanner

Ο καιρός των τσιγγάνων στο Χαλάνδρι: προσεγγίζοντας μία δίκαιη λύση στο Νομισματοκοπείο

Ένα από τα πλέον πολύπλοκα και μακροχρόνια ζητήματα στο κάτω Χαλάνδρι είναι αυτό του καταυλισμού των τσιγγάνων στην περιοχή του Νομισματοκοπείου. Μία τακτική δεκαετιών τελείωσε τον προηγούμενο Οκτώβριο στον καταυλισμό. Τότε το κράτος ανέλαβε να λύσει το πρόβλημα. Δεν το έκανε για μία σειρά λόγων. Ο σημαντικότερος από αυτούς ήταν ότι αυτό που ήθελε να επιτύχει ήταν να εξαφανίσει τους «μαύρους».

Διαβάστε περισσότερα...

Απάντηση του Κώστα Ευθυμίου σε συκοφαντικά και ανυπόστατα δημοσίευματα του Άγγελου Νταβία

Διάφορα δημοσιεύματα που είδαν το φως στο γνωστό μπλογκ Στην Πλατεία και υπογράφονται από τον Άγγελο Νταβία με ανάγκασαν να του στείλω απαντητική επιστολή την οποία δημοσιεύω και στη Στάση προκειμένου να ενημερωθούν τουλάχιστον όσοι την παρακολουθούν για τα όσα συκοφαντικά και ανυπόστατα γράφει. Είναι προφανές ότι αυτή η αήθης επίθεση έχει άμεση σχέση με την πολιτική απόφαση της νέας διοίκησης του Δήμου να προχωρήσει σε διαχειριστικό έλεγχο της Φλύα ΑΕ και με τα πρώτα ευρήματα που ήδη ανακοινώθηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο και αφορούν τη διαχειριστική περίοδο 2014, αλλά και την απόφαση της Διοίκησης του Δήμου, ο διαχειριστικός έλεγχος να προχωρήσει σε βάθος και για τα προηγούμενα χρόνια. Η προσπάθεια να αποδυναμωθεί η ηθική υπόσταση του δημάρχου και των συνεργατών του είναι περισσότερο από προφανής σε μία ατελείωτη σειρά δημοσιευμάτων όλο το προηγούμενο διάστημα. Αυτό που ξεχνούν όποιος ή όσοι το επιχειρούν, είναι ότι η παράταξη "Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου" δεν είναι ένα σημερινό δημιούργημα. Έχει δεθεί με την ιστορία της πόλης, έχει συμβάλλει με τους αγώνες της στην ανατροπή πολλών επιζήμιων για την πόλη επιλογών ενώ οι πολιτικές, κινηματικές, αλληλέγγυες πρωτοβουλίες της ρίζωσαν σε αυτή την πόλη πολύ πριν η ίδια αναλάβει τη διοίκηση του Δήμου. Σε αυτή την παράταξη πολλά μπορεί να καταμαρτυρήσει κανείς: αβλεψίες, λαθεμένες επιλογές, καθυστερήσεις. Σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορεί να αμφισβητήσει την εντιμότητα και την ανιδιοτέλεια των ανθρώπων που τη συγκροτούν και αγωνίστηκαν χρόνια ολόκληρα χωρίς συναλλαγές και τερτίπια. Όπως γράφω και στο τέλος της επιστολής μου: Δεν είμαστε όλοι ίδιοι

Ακολουθεί η επιστολή:

Αγαπητέ κ. Νταβία

Δεν παρακολουθώ το μπλογκ σας συστηματικά ως εκ τούτου άργησα να ενημερωθώ για όσα ψευδή και συκοφαντικά αναφέρετε σε διάφορα δημοσιεύματά σας σχετικά με τον διορισμό μου στη θέση του Ειδικού Συμβούλου του Δημάρχου.

Προφανώς η ορθότητα των ισχυρισμών σας θα αποδειχθεί στο δικαστήριο όπου και θα προσφύγω.

Είμαι όμως αναγκασμένος να απαντήσω στους ισχυρισμούς σας ώστε να ενημερώσω τους πιθανούς αναγνώστες σας.

- Ισχυρίζεστε ότι «ο Κώστας Ευθυμίου διορίστηκε πριν αρκετές μέρες ειδικός συνεργάτης του δημάρχου και πληρώνεται από το δήμο». Είναι απορίας άξιο πως δεν αντιληφθήκατε κάτι που το γνωρίζουν εκατοντάδες άτομα δηλαδή ότι το συγκεκριμένο γεγονός δεν έγινε το Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο του 2015 αλλά στις 22/12/2014. Είναι πιθανό αυτό να μην ταίριαζε μα τα υπόλοιπα φανταστικά σενάρια που γράφετε περί σύγκρουσης με την κ. Μάζη, περί εκπροσώπησης από εμένα του Δήμου στην επιτροπή που επιλέγει τους ωφελούμενους στις κοινωνικές δομές του Δήμου (στην οποία και δεν έχω βέβαια παραστεί ποτέ) και διάφορα άλλα ανάξια λόγου. Σε κάθε περίπτωση σενάρια επιστημονικής φαντασίας μπορείτε να γράφετε. Να συκοφαντείτε με ψεύδη όχι.

- Ισχυρίζεστε ότι για τον διορισμό μου «δεν υπάρχει απόφαση αναρτημένη στη Διαύγεια.» Αυτό το εμπλουτίζετε με διάφορους σχολιασμούς όπως: «και βέβαια ουδέποτε υπήρξε η προβλεπόμενη προκήρυξη της θέσης στο site του δήμου – έστω και για τυπικούς λόγους» «Η διαύγεια και η διαφάνεια πέθαναν στο Δήμο Χαλανδρίου για χάρη του Ευθυμίου» ή «κράτησαν μυστικό το διορισμό για να παρέλθει η προβλεπόμενη προθεσμία υποβολής ένστασης».

Λυπάμαι που θα σας διαψεύσω αλλά:

Στις 30/10/2014 αναρτήθηκε στο διαδίκτυο με ΑΔΑ ΒΣΡ0ΩΗΔ -491 (βλέπετε ότι υπάρχει ΑΔΑ;) ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ για την πλήρωση μιας θέσης Ειδικού Συμβούλου.

Στις 31/10/2014 η πρόσκληση μάλιστα δημοσιεύτηκε και σε τοπική εφημερίδα.

Η απόφαση πρόσληψής μου (17/11/2014) επίσης αναρτήθηκε δημόσια στη Διαύγεια (ΑΔΑ ΒΜ72ΩΗΔ-5ΞΥ) αλλά και στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης (αρ. 1962/17/12/2014). Νομίζω ότι τα στοιχεία δεν επιδέχονται αμφισβήτησης και φυσικά την ίδια περίοδο μπορούσατε να κάνετε, από αίτηση για να προσληφθείτε ως Ειδικός Σύμβουλος έως ένσταση εάν πιστεύατε ότι κάτι δεν πήγε καλά.

Σχετικά με την τήρηση τις νομιμότητας κατά τη διαδικασία έχει αποφανθεί και η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής που κάνει το σχετικό έλεγχο (βλέπε ΦΕΚ διορισμού) καθώς βέβαια και η Επίτροπος η οποία αποφαίνεται για το σύννομο της διαδικασίας κατά την έγκριση του πρώτου εντάλματος. Να σημειώσω ότι όλα αυτά μπορούσατε να τα διαπιστώσετε με μια απλή αίτηση προς τις υπηρεσίες του Δήμου. Άλλωστε και ως δημοτικός σύμβουλος θα μπορούσατε να το θέσετε στο Δημοτικό Συμβούλιο και να λάβετε τις αντίστοιχες απαντήσεις. Ελπίζω να αντιλαμβάνεστε ότι με αυτόν τον τρόπο δεν συκοφαντείτε μόνο εμένα ή το Δήμαρχο αλλά το σύνολο των σχετικών με τη διαδικασία υπαλλήλων, που τους παρουσιάζετε να συμπράττουν σε παράνομες πράξεις.

- Ισχυρίζεστε επίσης ότι κατά την πρόσληψή μου δεν υπήρξε περιγραφή του αντικειμένου της εργασίας μου. Πάλι ψεύδεστε γιατί η δημοσίευση της πρόσκλησης ήταν σαφής. «Ειδικός Σύμβουλος σε θέματα Διοικητικών Διαδικασιών και διεκπεραίωσης ενεργειών για την εκτέλεση έργων σε εργασιακά περιβάλλοντα». Ως εκ τούτου η εμπλοκή μου με τις υπηρεσίες του Δήμου για εξορθολογισμό των διαδικασιών λειτουργίας τους, η παρακολούθηση προτάσεων για Ευρωπαϊκά προγράμματα, του προϋπολογισμού κλπ ή η διεκπεραίωση συγκεκριμένων έργων για τα οποία ζητά τη γνώμη μου ή την εμπειρία μου ο Δήμαρχος, είναι δεδομένη και επιβεβλημένη. Αυτό όμως είναι εντελώς άσχετο με την υποκατάσταση των αιρετών η οποία φαντάζεστε ότι συμβαίνει.

Για αυτό το τελευταίο επικαλείστε και το άρθρο 163 του ν. 3584 που αναφέρει ότι δεν επιτρέπεται ο σύμβουλος να ασκεί διοικητικό έργο. Μάλιστα αυτό το επικαλείστε για δύο λόγους.

Για το φανταστικό σενάριο που έχετε κατασκευάσει σχετικά με τις κοινωνικές δομές και για τη θητεία μου σαν μέλος του ΔΣ στη Φλύα.

Όσον αφορά το Δήμο πράγματι ο ειδικός σύμβουλος δεν ασκεί διοικητικό έργο. Και για αυτό το λόγο καμία διοικητική πράξη που έχει εκδοθεί από το Δήμο δεν φέρει την υπογραφή μου (πιστεύω να καταλαβαίνετε τι εννοεί ο νομοθέτης όταν αναφέρεται σε διοικητική πράξη).

Όσον αφορά τη θητεία μου στο ΔΣ της Φλύα, ούτε από τον ισχύοντα νόμο, ούτε όμως από αποφάσεις του ελεγκτικού προκύπτει κάποιο ασυμβίβαστο. Πριν προβείτε στη συγγραφή ευφάνταστων σεναρίων θα μπορούσατε να προβάλετε την ένστασή σας προς την Αποκεντρωμένη Διοίκηση όπως κάνατε και όταν συγκροτήθηκε το ΔΣ της Φλύα (για διαφορετικό λόγο φυσικά). Τότε απορρίφθηκε. Εάν δικαιωθείτε στη νέα σας ένσταση ευχαρίστως θα παραιτηθώ. Άλλωστε η θητεία μου στο ΔΣ, για να προλάβω τυχόν νέα ευφάνταστα σενάρια, είναι άνευ χρηματικής αμοιβής.

Για τα περί καθεστωτικών, καργαριστερών, ομερτά, συμφερόντων και άλλων εμετικών που συνοδεύουν τις αναρτήσεις σας, προφανώς και δεν έχω σκοπό να σας απαντήσω. Μου είναι απόλυτα σαφές ότι προσπαθείτε απεγνωσμένα να ψαρέψετε στα βρώμικα νερά που κατασκευάζετε εσείς ο ίδιος, κάποιους από αυτούς τους συμπολίτες μας που θεωρούν «ότι όλοι ίδιοι είναι». Λυπάμαι που θα σας διαψεύσω για άλλη μία φορά. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

Διαβάστε περισσότερα...

Η Σχολική Επιτροπή καλύπτει την απαράδεκτη Μείωση Μισθών 10% στις Καθαρίστριες

Καθαρίστριες ΣχολείωνΤο Ι.ΝΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ στα πλαίσια μείωσης των δαπανών του κράτους αποφάσισε φέτος να περικόψει τους μισθούς στις συμβασιούχες καθαρίστριες κατά 10%. Αυτό για την κυβέρνηση στο δήμο Χαλανδρίου σημαίνει ότι θα εξοικονομηθούν περίπου 9.500 ευρώ. Αν αναλογιστεί κανείς ότι υπάρχουν πάνω από 300 δήμοι τότε καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για το αξιοσέβαστο λογιστικά ποσό μερικών εκατομμυρίων ευρώ. Αλλά ανθρωπιστικά και εργασιακά, τι σημαίνει να κόβονται οι πενιχρές απολαβές των πιο χαμηλόμισθων και με τις χειρότερες εργασιακές σχέσεις ανθρώπων; Όπως εύστοχα περιγράφηκε από τον πρόεδρο της Σχολικής Επιτροπής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην τελευταία συνεδρίαση, μιλάμε για « εργαζόμενους με μισθούς πείνας, που εργάζονται με 9μηνες συμβάσεις, χωρίς δώρα».

Διαβάστε περισσότερα...

Συγκινητική Αλληλεγγύη στους Πρόσφυγες από το Χαλάνδρι!

ΜΝΤΦ Πρόσφυγες 6

Απίστευτη ήταν η ανταπόκριση του κόσμου στο κάλεσμα του «Μαζί Να Τα Φάμε» για την συλλογή ανθρωπιστικής βοήθειας για τους πρόσφυγες αλλά και για το μάζεμα σχολικών ειδών ώστε κάθε παιδί στο Χαλάνδρι να μπορεί να ξεκινήσει κανονικά την σχολική χρονιά.

Διαβάστε περισσότερα...

Κατέρρευσε η γραμμή του ΚΚΕ! (του Χ. Κασίμη, δημ. συμβούλου Χαλανδρίου)

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΣΙΜΗ*

ΤΟ ΔΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ ΟΥΚ ΑΝΔΡΟΣ ΣΟΦΟΥ

Με βάση τις πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις έγκυρων πολιτικών αναλυτών, το 67% των ψηφοφόρων του ΚΚΕ ψήφισε «ΟΧΙ» και το 11% «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Οι υπόλοιποι ψηφοφόροι του ΚΚΕ είτε επέλεξαν άκυρο/λευκό είτε το άκυρο «ψηφοδέλτιο» του ΚΚΕ. Είναι προφανές ότι κατέρρευσε με πάταγο η «γραμμή» της ηγεσίας του Περισσού.

Είναι γνωστό, ότι εξαρχής το ΚΚΕ, ήταν κατά της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ και κατόπιν στην ΟΝΕ. Βέβαια, άλλα κόμματα και συλλογικότητες της Αριστεράς, δεν εμποδίστηκαν από αυτή τους τη θέση και στάση να συμμετάσχουν στη μεγάλη παλλαϊκή – πάνδημη μάχη, θέτοντας τα δικά τους προτάγματα και τα δικά τους μεγάλα «ΟΧΙ».

Πολλώ δε μάλλον, που η βαρύνουσα συμμετοχή του δίπλα στα πιο μαχητικά τμήματα της ελληνικής ριζοσπαστικής και κομμουνιστικής Αριστεράς, θα μπορούσε να συνεισφέρει στην αναγκαία αποτροπή οποιασδήποτε απόπειρας "νόθευσης" της λαϊκής εντολής και "απονεύρωσης" της δυναμικής της.

Τούτη την ιστορική και κρίσιμη ώρα για τον ελληνικό λαό και τον τόπο, όμως , η ηγεσία του ΚΚΕ επέλεξε τον αναχωρητισμό από μια ιστορικών διαστάσεων και άνιση μάχη του ελληνικού λαού.

Μια μάχη πέρα και έξω από προσπάθειες επιβολής κάποιας πολιτικής ηγεμονίας.

Μια μάχη η οποία δόθηκε στο δρόμο με αντίπαλο την χρεοκοπημένη ελληνική αστική τάξη. Μια αστική τάξη η οποία προσπάθησε με «νύχια και με δόντια» να ανασυνταχθεί και να κατορθώσει να δώσει τα διαπιστευτήριά της στα ξένα αφεντικά της. Χρησιμοποίησε απροκάλυπτα κάθε μέσον για την επιβολή μιας χαλκευμένης λαϊκής ετυμηγορίας. Με κύριο όπλο της, τον «τρόμο», που εξαπολύθηκε απροκάλυπτα και καταιγιστικά από τα εγχώρια και ξένα συστημικά ΜΜΕ και τους τραπεζίτες.

ΤΟ ΔΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ ΟΥΚ ΑΝΔΡΟΣ ΣΟΦΟΥ

Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε 4 χρόνια που η ηγεσία του ΚΚΕ αρνείται να «αναμιχθεί» με τον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό. Μετά το «κίνημα των Πλατειών» του 2011 , ο Περισσός αρνήθηκε την κομματική του παρουσία (και κατά πολλούς αρνήθηκε την ίδια του την ιστορία) στην πιο μαζική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε ποτέ στη χώρα μας μετά την εθνική απελευθέρωση του 1944.

Και μπορεί τότε στο κίνημα των Πλατειών να υποστήριζε, ατυχώς, ότι : «Η αστική τάξη έχει ανάγκη από ένα "κίνημα" στα μέτρα της» («Ριζοσπάστης» 26 Μαΐου 2011), όσο και αν φάνηκε ξεκάθαρα από τη στάση των κυρίαρχων πολιτικο-οικονομικών ελίτ απέναντι στις «Πλατείες» ότι αυτό δεν ίσχυε. Τώρα, όμως, που υπήρξε και κίνημα αστών υπέρ του «ΝΑΙ» στην υποτέλεια και τα τελεσίγραφα – λαιμητόμο των δανειστών, ποια είναι αλήθεια η δικαιολογία για την αποχή από τους αγώνες; Τώρα που προεξάρχουσες στο "μαύρο μέτωπο" του "ΝΑΙ" ήταν σύσσωμες οι εργοδοτικές ενώσεις με μπροστάρη τον ΣΕΒ;

Την ώρα που ο ελληνικός λαός στο Σύνταγμα και σε όλη τη χώρα μαζί και με αγωνιστές της στενής επιρροής του Κόμματος διαδήλωνε υπέρ του «ΟΧΙ» στα ιταμά τελεσίγραφα των ευρωατλαντικών «συμμάχων» - δανειστών, το ΚΚΕ ακύρωνε τον εαυτό του δηλώνοντας άκυρο και, ουσιαστικά, αποχή από τη μάχη.

Απέδειξε , έτσι, ότι όταν αναγκάζεται να βρεθεί μπροστά σε κρίσιμα διλήμματα που απαιτούν άμεσες απαντήσεις και όπου δεν επαρκεί μόνο ο καταγγελτικός λόγος, περνάει κάτω από τον πήχη των λαϊκών αναγκών και των ιστορικών απαιτήσεων.

Και μπορεί αυτό να είναι ανέξοδο σε άλλες περιπτώσεις, όπου η στάση του αυτή κρίνεται στοιχειωδώς επαρκής ώστε να μένει «πιστό» στη , δήθεν, επαναστατική του «καθαρότητα» με μόνιμη επίκληση και παραπομπή στη «λαϊκή εξουσία» και το σοσιαλισμό. Σε στιγμές, όμως, σαν κι αυτές, κάτι παραπάνω από οριακές, η τακτική του αναχωρητισμού αποδεικνύει τα υπαρξιακά του αδιέξοδα και την απομάκρυνσή του από βασικές αρχές της μαρξιστικής - λενινιστικής θεωρίας και της διαλεκτικής σκέψης.

Τι είχε να χάσει αλήθεια η ηγεσία του ΚΚΕ αν δήλωνε «παρών» σε αυτή τη μάχη του «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού;

Θα «νόθευε», μήπως, την ιδεολογική του ταυτότητα;

Θα έχανε κάτι από το διακριτό του ρόλο;

Τουναντίον, αν ανταποκρινόταν στη διάθεση της πληττόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας για αγώνα μέχρι τέλους, θα μπορούσε να «ζυμώσει» τις ιδέες του και να διεκδικήσει το ρόλο της «πρωτοπορίας» στο όνομα της οποίας – φευ - επέλεξε τον αναχωρητισμό!

Ο αγώνας αυτός ήταν ένας αγώνας, όπως απέδειξαν, ακόμα και οι αναλύσεις του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος, έντονα ταξικός (1). Ένας αγώνας με αντιπάλους οι οποίοι επιστράτευσαν κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να υφαρπάξουν μια «νοθευμένη» λαϊκή συναίνεση εναντίον των ίδιων των λαϊκών συμφερόντων. Έμοιαζε με μάχη στην οποία δεν τηρούταν καμιά αρχή και οι αιχμάλωτοι εκτελούνταν από τα Μέσα Μαζικής Χειραγώγησης.

Από όλα αυτά προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι επρόκειτο για μια μάχη πέρα για πέρα ταξική! Και η ηγεσία του Περισσού έλαμψε δια της απουσίας της!

Η ηγεσία του ΚΚΕ έχει ισχυριστεί πολλές φορές το τελευταίο διάστημα ότι το Κόμμα είναι «παντός καιρού». Πώς μπορεί , όμως, να δικαιολογήσει το γεγονός ότι αρνείται πεισματικά να πάρει θέση σε ιστορικών διαστάσεων διακυβεύματα με σαφές ταξικό πρόσημο σαν αυτή τη μάχη που έδωσε ο ελληνικός κόντρα σε "θεούς και δαίμονες"; Και τι πρόσχημα θα επικαλεστεί στα μέλη , στα στελέχη του και τους οπαδούς του για την ηχηρή απουσία του από μια τέτοια μάχη, την οποία , μάλιστα, ο ελληνικός λαός έδωσε και κέρδισε με συντριπτικό ποσοστό και σε συνθήκες που όλα ήταν εναντίον του;

---------------------------------

(1) :Με την ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων είναι σαφέστατος ο ταξικός χαρακτήρας της μάχης που δόθηκε. Στην ευρύτερη περιοχή του λεκανοπεδίου Αττικής το ΟΧΙ υπερψηφίστηκε με ποσοστό πάνω από 70% σε δήμους με εργατική - λαϊκή κοινωνική σύνθεση:

Πέραμα (76,64%), Κερατσίνι - Δραπετσώνα (72,84%), Αγία Βαρβάρα (72,80%), Νίκαια - Ρέντης (72,61%), Κορυδαλλός (71,25%), Αιγάλεω (70,55%) και Περιστέρι (70,28%).

Αντίθετα, όπου το ποσοστό του ΟΧΙ ήταν κάτω από 50% πρόκειται για δήμους με αστική - μεσοαστική ή μεσοαστική - μικροαστική κοινωνική σύνθεση:

Φιλοθέη - Ψυχικό (28,39%), Κηφισιά (36,08%), Βάρη - Βούλα - Βουλιαγμένη (39,27%), Παπάγου - Χολαργός (42,72%), Βριλήσσια (44,48%), Π. Φάληρο (48,13%), Πεντέλη (48,21%), Γλυφάδα (49,41%), Μαρούσι (49,52) και Χαλάνδρι (49,47%).

* Ο Χρήστος Κασίμης είναι μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της ΝΕ Βόρειας Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ και δημοτικός σύμβουλος Χαλανδρίου με την παράταξη "Αντίσταση με τους Πολίτες"

Αναδημοσίευση από Iskra

Διαβάστε περισσότερα...

Εν βρασμώ

του Δημήτρη Καραμάνη από το Barikat

40 χρόνια βρίσκατε τον τρόπο. Είτε δια της συναίνεσης, είτε δια της ανοχής, είτε δια της επιβολής. Μας βάζατε από κάτω γιατί ήμασταν αδύναμοι και εσείς ξέρατε τα κόλπα. Κάναμε και εμείς τα δικά μας λάθη. Παλιότερα τρώγαμε την παπάτζα της εθνικής συμφιλίωσης, δανειζόμασταν το πλάνο σας για την ανάπτυξη που όμως το λέγαμε ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων για να μη σας μοιάζουμε και όταν σε μερικές στιγμές προσπαθούσαμε να γίνουμε επικίνδυνοι, ξέρατε τα κόλπα να μας περιορίσετε στη γωνιά μας.

Εμείς είχαμε τα δικά μας. Λέγαμε πολλά για το λαό, αλλά τον θεωρούσαμε κάπως ξένο, έξω από μας. Σας χαρίσαμε για χρόνια το δικαίωμα να μιλάτε εσείς εξ ονόματος του. Δικαίως το κάνατε. 8 στους 10 σας ψήφιζαν όταν έπρεπε. Εμείς είχαμε συνάψει μια σιωπηρή ειρήνη με το τέρας που το νομίζαμε ανίκητο. Εσάς.

Όλους εσάς που η κρίση σας παρουσιάστηκε ως ευκαιρία να πειραματιστείτε. Να βγάλετε ακόμα περισσότερα φράγκα, να φτιάξετε μια ακόμα πιο βαθιά άβυσσο ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς. Το κάνατε με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σας. Γνωρίζατε ότι θα είχατε ορισμένες ελεγχόμενες απώλειες, μα ποτέ δεν πιστέψατε ότι θα είχατε αντίπαλο. Αριστερά, λαός, κίνημα. Σκυλί που γαυγίζει δεν δαγκώνει. Έλα όμως που άρχισε να δαγκώνει.

Φτάσαμε στο 2015. Η «αριστερή παρένθεση» άντε να κρατήσει κανένα εξάμηνο. Μετά θα κλείσει, σκεφτήκατε. Θα φορτώσετε στην πλάτη της όσα κάνατε εσείς και η ζωή συνεχίζεται. Η στιγμή ήρθε. 40 χρόνια κουμάντο, έπρεπε να ξεδιπλωθούν στη στρατηγική μιας εβδομάδας. Κυριακή ψηφίζουμε Δευτέρα φεύγουν, γράφατε από δω και από κει. Κατεβάσατε όλα σας τα όπλα, νέα και παλιά, γυαλισμένα και σκουριασμένα απέναντι σε έναν αντίπαλο άπειρο, λίγο αυθάδη αλλά και ζαλισμένο, έτοιμο να κατασπαραχθεί. Η μάχη αυτή δεν είχε κανόνες, σεβασμό, εγκράτεια. Άλλωστε ποιοί είστε εσείς να παίξετε με κανόνες; Πότε παίξατε έτσι για να το κάνετε και τώρα;

Η μέρα της κρίσης ήρθε. Δεν είδατε τα σημάδια. Πέσατε θύματα της αφήγησης που είχατε φτιάξει εσείς για την κατάσταση στη χώρα. Είδατε τα ΑΤΜ αλλά δεν είδατε την ψυχραιμία του κόσμου στις ουρές. Διακινούσατε ειδήσεις στον ηλεκτρονικό τύπο αλλά δε βλέπατε το κράξιμο του κόσμου στα σχόλια. Κάνατε συγκεντρώσεις μεταξύσας, αλλά δε βλέπατε τι συμβαίνει στα 500 μέτρα από το Καλλιμάρμαρο. Ακούγατε το Γιούνκερ, το Σόιμπλε, τη Μέρκελ, τον Ντάισελμπλουμ αλλά δεν ακούγατε τα μπινελίκια κάθε φορά που οι φάτσες τους έμπαιναν στα σπίτια των φτωχών. Κοιμηθήκατε ήσυχοι όταν οι εργαζόμενοι σας υπέμεναν στωικά και αθόρυβα τις απειλές και τους εκβιασμούς σας, ξεχάσατε όμως ότι στο Σύνταγμα και στην κάλπη δεν θα σας είχαν μαζί τους να τους κυνηγάτε. Πιστέψατε ότι θα τσιμπήσετε τους νέους γιατί είχατε στη βιτρίνα το ελληνικό starsystem της οθόνης και της πίστας αλλά δεν σας πέρασε από το μυαλό ότι όσο αδειάζουν οι πίστες, γεμίζουν οι συναυλιακοί χώροι, ούτε κανείς σας είπε ότι αντί για καραγκιόζηδες σαν τον Σεφερλή εμείς έχουμε το Luben, το Κουλούρι και τα ρέστα, για να γουστάρουμε. Είχατε σίγουρη την επικράτηση σας γιατί στην τελική, θα μας κύκλωνε ο φόβος της δραχμής, της απομόνωσης, της καταστροφής. Δεν πήρατε ποτέ στα σοβαρά ότι εμείς το φόβο τον έχουμε γραμμένο εκεί που δεν πιάνει μελάνι.

Χάσατε. Χάσατε γιατί είστε ένα τσούρμο από πουλημένα τομάρια, φαντασμένους, γκάνγκστερ, γιάπηδες, σκοταδιστές και πολιτικά ζόμπι, που πιστεύουνότι μπορούννα πουλάνεκαι να αγοράζουνένα λαό κατά το δοκούν. Χάσατε γιατί οι φτωχοί είναι ασύμμετρη απειλή για τον πλούτο που ζει στη γυάλα και έχει μάθει να τους βλέπει όλους σαν υπηκόους. Χάσατε γιατί πιστέψατε ότι «το χρήμα πάνω από τη δημοκρατία και την αξιοπρέπεια», είναι μια αρχή που ισχύει τόσο στην Εκάλη όσο και στο Καματερό.

Χάσατε και τώρα ετοιμάζεστε άλλοι να φάτε τις σάρκες σας, άλλοι να γλείψετε το χέρι που έγραψε το 62-38. Κάντε μας τη χάρη και απλά σωπάστε. Αφήστε μας για λίγο να χορέψουμε πάνω στα συντρίμμια της Ελλάδας που σας έθρεψε. Εμείς θα χτίσουμε το νέο κόσμο με τον πόνο μας, με τα ζόρια μας, αλλά με άλλα υλικά. Δεν έχει σημασία να σας μιλήσουμε γι’ αυτά. Δεν θα καταλάβετε ποτέ. Απλά σωπάστε και ακούστε τον ήχο των ηττημένων που γύρισαν για να τα πάρουν όλα πίσω.

Διαβάστε περισσότερα...

Συγκέντρωση Σήμερα στις 19:00 στο Σύνταγμα (28/06/15)

ΠλατείαΣυνταγματος2011

Σε άλλη μία κρίσιμη χρονική στιγμή για την χώρα, ο λαός μαζεύεται στις πλατείες. Από εκεί που τα τελευταία χρόνια έχει δώσει τις πιο δυναμικές αντιστάσεις και τις πιο ηχηρές απαντήσεις στην μνημονιακή πολιτική. Δημιουργώντας προοπτικές και οργανώνατς αγώνες ώστε, να μπορέσει να ζήσει με αξιοπρέπεια.

Διαβάστε περισσότερα...

Άρθρο Γ. Λιερού, με αφορμή την εκδήλωση για τον απελευθερωτικό αγώνα της Δυτ. Παπούα, στο Αετοπουλειο,

 

 

 

 

 

 

 

Στη Μνήμη του Άρνολντ Απ

 

Μάιος 1963, λίγο μετά την ανάληψη του ελέγχου της Δυτικής Παπούα από την Ινδονησία. Τζαγιαπούρα, πρωτεύουσα της Δυτικής Παπούα. 10.000 Παπούα αναγκάζονται από τους Ινδονήσιους να συγκεντρωθούν γύρω από μια τεράστια πυρά που καίει μπροστά στην υπουργό Πολιτισμού της Ινδονησίας RusiahSaidjono. Έργα τέχνης, σχολικά βιβλία, οι σημαίες των Παπούα -η «αποικιακή τους ταυτότητα» κατά την υπουργό- ρίχνονται τελετουργικά στις φλόγες.

Το δημοψήφισμα, το οποίο σύμφωνα με τον ΟΗΕ θα επικύρωνε την προσάρτηση της Δ. Παπούα στην Ινδονησία ή θα αποφάσιζε την ανεξαρτησία, έγινε το 1969. Υπό την απειλή των όπλων ψήφισαν 1.054 πρεσβύτεροι που επέλεξε το ινδονησιακό κράτος ανάμεσα σ’ έναν πληθυσμό 800.000 ψυχών.Μεταξύ των ετών 1963-1983, θα δολοφονηθούν, σύμφωνα με επίσημες πηγές, 150.000 Παπούα. Το καθεστώς Σουχάρτο που επιβλήθηκε το 1965 μετά από τη σφαγή ενός έως τρία εκατομμύρια Ινδονήσιων κομμουνιστών, έκανε τα πάντα να εξαλείψει τα ήθη και τα έθιμα των Παπούα. Τους απαγόρευσε να ασκούν τις πατροπαράδοτες τελετές τους, να φορούν τα περίφημα τελετουργικά καλύμματα πέους, τα κοτέκα, ενώ τα αεροπλάνα βομβάρδισαν με ναπάλμ τα χωριά στα υψίπεδα. Σήμερα οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται παρ’ όλο που μετά την πτώση της δικτατορίας του Σουχάρτο το 1998, ξεκίνησε η συζήτηση για την παραχώρηση μιας περιορισμένης αυτονομίας. Δεν περνάει ούτε ένας μήνας χωρίς οι διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις να αναφέρουν διώξεις, βιασμούς, βασανιστήρια, εξωδικαστικές δολοφονίες, εκτοπίσεις, καταστροφές βιοτόπων κ.ά. Σήμερα, πλέον, λόγω του συστηματικού επoικισμού, ο πληθυσμός των Ινδονησίων μεταναστών, πλησιάζει εκείνο των Παπούα. (Στην Δ. Παπούα που έχει έκταση 420.540τ.χλμ., κατοικούν 3,5 εκατομμύρια άνθρωποι – η Παπούα, Δυτική και Ανατολική μαζί, είναι το δεύτερο σε μέγεθος μετά την Γροιλανδία,νησί του κόσμου. Το τροπικό δάσος της Παπούα, είναι το δεύτερο σε σπουδαιότητα στον πλανήτη μετά από εκείνο της Αμαζονίας. Η ινδονησιακή κυβέρνηση, προγραμματίζει την αξιοποίηση των 21 από τα 42 εκατομμύρια εκταρίων. Δεν υπολογίζονται τα 9 εκατομμύρια εκτάρια στα οποία καλλιεργούνται φοίνικες για την παραγωγή λαδιού (στο Βόρνεο της Ινδονησίας, τα τέλη της δεκαετίας του 1960, το τροπικό δάσος κάλυπτε το 76% της επιφάνειας· πλέον, με την επέκταση των αγροτοβιομηχανικών φυτειών, καλύπτει μόνο το 34%). Το υπέδαφος της Παπούα είναι εξαιρετικά πλούσιο, περιέχει χρυσό, ουράνιο, χαλκό, νίκελ, πετρέλαιο, φυσικό αέριο. Και όμως, η φτώχεια στην Παπούα είναι διπλάσια του εθνικού μέσου όρου και η παιδική θνησιμότητα δύο με έξι φορές υψηλότερη ανάλογα με την περιοχή. Η εταιρεία εξόρυξης «Φένιξ», ο μεγαλύτερος ξένος επενδυτής στην Ινδονησία, κέρδισε 18 δισεκατομμύρια δολάρια το 2008, εν μέρει εκτοπίζοντας τους Αμούνγκμε οι οποίοι αναγκάστηκαν να μετακινηθούν από τα δροσερά τους οροπέδια σε βάλτους γεμάτους ελονοσία, σε χαμηλότερο υψόμετρο στην Τιμικά.

Το ινδονησιακό κράτος στην Παπούα, στο Βόρνεο (όπου ζουν οι Dayak) παραβιάζει τα εθιμικά δικαιώματα των κοινοτήτων πάνω στη γη τους, τα ποτάμια και το δάσος που γι’ αυτές αποτελούν μέρος ενός πλήρους τρόπου ζωής και έχουν ιερή σημασία. Το κράτος αρπάζει την «ιδιοκτησία» των κοινοτήτων την κρατικοποιεί και μετά την παραχωρεί στις καπιταλιστικές εταιρίες. Τέτοια είναι η καταγωγή του κεφαλαίου (πρωταρχική συσσώρευση), καταγωγή που ηθελημένα αγνοούν οι φιλελεύθεροι «αντικρατιστές». Στην Ινδονησία, οι περιφράξεις των κοινών γαιών -μια διαδικασία που στην Αγγλία χρειάστηκε τρεις αιώνες- συντελέστηκαν σε λίγες δεκαετίες. Αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο η σφαγή των κομμουνιστών το 1965 και η εξολόθρευση της αριστεράς έπρεπε να είναι τόσο αμείλικτη.

Το ινδονησιακό κράτος για να αποσυμφορήσει την πληθυσμιακή πίεση στην Ιάβα όπου κατοικεί ο μισός πληθυσμός της Ινδονησίας (τα 120 από τα 240 εκατομμύρια) και για να εντείνει τον έλεγχο στην περιφέρεια, εφαρμόζει εκτεταμένα προγράμματα εσωτερικής μετανάστευσης. Με εκμηδενισμένη την αριστερά -η Ιάβα πλήρωσε το 1965 το πιο βαρύ τίμημα- οι κοινωνικοί ανταγωνισμοί στο Ινδονησιακό αρχιπέλαγος αποκτούν εθνοτικά χαρακτηριστικά. Ο μοναδικός στην ανθρωπότητα εθνοτικός πλούτος της Παπούα -300 διακριτές γλώσσες, εκατοντάδες ξεχωριστοί πολιτισμοί, το νησί είναι μια πραγματική κιβωτός πολιτισμών- αναδεικνύει το ζήτημα της εθνοκτονίας σ’ ένα ζήτημα παγκόσμιας σημασίας.

Εθνοκτονία

Την έννοια της εθνοκτονίας, διατύπωσε ο εθνολόγος Ρομπέρ Ζολίν, σε σχέση με τους Ινδιάνους της Ν. Αμερικής. Δηλώνει όχι τη φυσική εξόντωση των ανθρώπων (γενοκτονία) αλλά την συστηματική καταστροφή του πολιτισμού τους, των τρόπων ζωής και της σκέψης τους. Η διάσωση των πολιτισμών των Παπούα από την εθνοκτονία που διεξάγεται συστηματικά εναντίον τους, εδώ και δεκαετίες, αποτελεί μια σημαντική προτεραιότητα για όσους αγωνίζονται για να ανοίξει η προοπτική μιας ανθρωπότητας στην οποία το κράτος θα έχει πάρει την θέση του -όπως έλεγε ο Ένγκελς- στο μουσείο των αρχαιοτήτων δίπλα στο ροδάνι και το μπρούτζινο τσεκούρι.

Στην Παπούα, η νεολιθική επανάσταση (η εξημέρωση του γουρουνιού, η καλλιέργεια εσπεριδοειδών, γλυκοπατάτας, κηπευτικών κ.ά.), ξεκίνησε πολύ νωρίς (πριν από 9.000 χρόνια – η γεωργία ξεκίνησε στην Κεντρική και την Νοτιοανατολική Ασία πριν 12.000 χρόνια και η εξημέρωση των παραγωγικών ζώων στο Ιράκ και την Ιορδανία πριν 11.000). Κάποτε, λοιπόν, σε μια μακρινή εποχή, Οι Παπούα βρέθηκαν σχεδόν στην κορωνίδα του ανθρώπινου πολιτισμού. Επέλεξαν, όμως, μια δική τους γραμμή πολιτισμικής εξέλιξης, παρέμειναν για 9.000 χρόνια οργανωμένοι σε κοινωνίες «ενάντια στο κράτος» που αναπτύχθηκαν σε υψηλά διαφοροποιημένες και ανοιχτές ολότητες, επινόησαν ευρηματικές λύσεις και δημιούργησαν σύνθετες και περίπλοκες κοινωνικές δομές με τις οποίες η κοινωνική ζωή οργανώθηκε οριζόντια και από τα κάτω, χωρίς να έχει ανάγκη τον κρατικό καταναγκασμό. Τέτοιες κοινωνίες, γνώρισαν στην πλήρη τους άνθηση και περιέγραψαν με ενθουσιασμό οι ιεραπόστολοι από τον 16ο αιώνα και μετά, ενώ ο Ρουσό, τις θεώρησε σαν την «πιο ευτυχισμένη και πιο μακρόχρονη περίοδο της ζωής του είδους μας». Στον κολοφώνα του Διαφωτισμού, ο Ρουσό ο οποίος άσκησε μια ανυπολόγιστη επίδραση στις δημοκρατικές επαναστάσεις που επρόκειτο να ακολουθήσουν, έγραφε: «Ο άνθρωπος πρέπει να βγήκε από αυτή [την ευτυχισμένη κατάσταση] από κάποια μοιραία σύμπτωση που για το κοινό καλό δεν θα έπρεπε να είχε ποτέ συμβεί. Το παράδειγμα των αγρίων που όλους σχεδόν τους βρήκαμε σε ένα τέτοιο σημείο, φαίνεται να ενισχύει την άποψη ότι το ανθρώπινο γένος ήταν φτιαγμένο να μείνει εκείγια πάντα, ότι αυτή η κατάσταση είναι η πραγματική νεότητα της οικουμένης». Τον 20ό αιώνα, ανθρωπολόγοι όπως ο Λέβι Στρος και ο Πιερ Κλαστρ, εξύμνησαν τα πολιτισμικά επιτεύγματα των κοινωνιών χωρίς κράτος, ο Μαρσέλ Σάλινς μίλησε για την πρώτη κοινωνία της αφθονίας ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν εργάζονταν παρά λίγες ώρες την εβδομάδα, ενώ ο Μαρσέλ Μος με το περίφημο έργο του Το Δώρο, αναζήτησε σ’αυτές τις κοινωνίες τις ρίζες για τις αρχές μιας σοσιαλιστικής οργάνωσης της παραγωγής και της διανομής και οι εθνοψυχιατρικές μελέτες (του Ζορζ Ντεβερέ κ.ά.), τις ανέδειξαν σαν το ιδανικό περιβάλλον για την βέλτιστη ψυχική υγεία. Η μεγάλη σημασία των πολιτισμών της, έγκειται στο ότι η Παπούα παρέμεινε ανέγγιχτη από τις συγκροτημένες σε κράτος κοινωνίες σχεδόν μέχρι το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Πολλές φυλές έχουν ανακαλυφθεί πριν λίγες μόνο δεκαετίες (π.χ. οι Κορογουέι μετά το 1980).

Το πρώτο βήμαείναι να μπορέσουν οι Παπούα να αποφασίσουν οι ίδιοι για το μέλλον τους. Η συγκρότηση όμως σε ανεξάρτητο εθνικό κράτος της Δ. Παπούα, δεν πρόκειται από μόνη της να σταματήσει την εθνοκτονία. Ο κίνδυνος το καινούριο κράτος να περιέλθει σε ένα καθεστώς νεοαποικιακής εξάρτησης και/ή να συνεχίσει τις περιφράξεις, είναι υπαρκτός και μεγάλος. Η εμπειρία της Παπούα-Νέα Γουινέα -της Ανατολικής Παπουά που είναι ανεξάρτητο κράτος -είναι διαφωτιστική. Όπως έγραψε ο Πιερ Κλαστρ, όλες οι ανθρώπινες κοινωνίες είναι εθνοκεντρικές, εθνοκτονικές είναι οι συγκροτημένες σε κράτος κοινωνίες ενώ οι καπιταλιστικές κοινωνίες είναι απεριόριστα εθνοκτονικές˙ και είναι εθνοκτονικές κατ’ αρχήν στο εσωτερικό τους. Το εθνικό κράτος αναδείχθηκε μέσα από την εκτεταμένη εθνοκτονία η οποία συνεχίζεται σήμερα σε ανώτερη κλίμακα με την παγκοσμιοποίηση και τα σύγχρονα μεγα-κράτη. Οι ηρωικοί αγώνες των Παπούα μπορούν να ευοδωθούν μόνο σε συνεργασία με άλλες εθνότητες και σε μια προοπτική που πάει πέρα από το εθνικό κράτος και τη σημερινή καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση.

 

***

 

Ο Άρνολντ Απ, δολοφονήθηκε το Μάιο του 1984 από τον ινδονησιακό στρατό. Στον σπουδαίο αυτόν ανθρωπολόγο, ποιητή, μουσικό, «τον πιο επιφανή εκφραστή της εθνικής κοινότητας των Παπούα», κατά τον Μπένεντικτ Άντερσον, αφιερώνεται η έκθεση στο Χαλάνδρι.

 

Μια ενδιαφέρουσα γνωριμία με έναν από τους ελάχιστους σωζόμενους σήμερα πρωτόγονους πολιτισμούς, αποτελεί η έκθεση τέχνης Παπούα που εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 8 Ιουνίου στο Αετοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο του Χαλανδρίου. Η έκθεση δεν υπηρετεί μονάχα έναν ανθρωπολογικό σκοπό αλλά και τον αγώνα ανεξαρτησίας (από την Ινδονησιακή κατοχή). Οι Παπούα αντιστέκονται απεγνωσμένα εδώ και 50 χρόνια. Τόξα εναντίον πυροβόλων όπλων, μόνο ένα μέρος των 60.000 ανταρτών του OMP (OrganisasiPapkaMerdeka, Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παπούα) είναι οπλισμένοι με πυροβόλα όπλα. Το περασμένο καλοκαίρι, δίνονταν μάχες ακόμα και γύρω από την κοιλάδα του Μπάλιεμ- την περιοχή των Dani, την πιο τουριστική της Δ. Παπούα.

 

Ομιλητής στα εγκαίνια της έκθεσης θα είναι ο πολιτικός πρόσφυγας Λούις Νούσι, αγωνιστής που πολέμησε 15 χρόνια στις ζούγκλες της Δ. Παπούα, πριν του χορηγήσει το 1983 άσυλο η ελληνική κυβέρνηση και εγκατασταθεί από τότε στην Ελλάδα, μετά από παρέμβαση της Αμαλίας Φλέμινγκ και του Αντώνη Καρά. (Αυτά για να μην ξεχνάει η «δεύτερη φορά Αριστερά» με τι καλούς οιωνούς ξεκίνησε η «πρώτη φορά» για να καταντήσει τελικά εκεί που κατάντησε – αν και γι’ αυτό, τότε τουλάχιστον, χρειάστηκαν κάμποσα χρόνια!)

 

Δύο πράγματα κατάφερε να φέρει μαζί του από την Παπούα ο Νούσι: τη σημαία της στρατιωτικής του μονάδας και ένα σκαλιστήρι που του χάρισε ο πατέρας του για να μην ξεχάσει όσο θα ζει, το χώμα της πατρίδας του. Θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ Τα ξεχασμένα πουλιά του παραδείσου, ένα ντοκουμέντο από τη δράση του Κινήματος για την Απελευθέρωση της Παπούα, ενώ θα παρουσιαστούν φωτογραφίες και στιγμιότυπα από πρόσφατο ταξίδι στην περιοχή.

Αναδημοσίευση από Δρόμο της Αριστεράς

 

 

 

***

 

Διαβάστε περισσότερα...

Επιτεύχθη η πρώτη, κι η μόνη, αποπομπή μνημονιακού Διοικητή από Δημόσιο Οργανισμό, στο Δαφνί (ΨΝΑ)

Η εκλογή της νέας κυβέρνησης, συνοδεύτηκε με προσδοκίες για ανατροπή του μνημονιακού καθεστώτος, αλλά και των ριζών που είχε απλώσει σε κάθε φάσμα της ζωής μας. Η διαπραγμάτευση με τους δανειστές, δεν φαίνεται να προχωράει προς άρση της λιτότητας και των μνομονιακών κεκτημένων, παρά τις εκτιμήσεις που μπορεί να ‘χει ο καθένας για τη δυνατότητα ή όχι αξιοποιήσης της προς μια θετική κατεύθυνση σε δεύτερο χρόνο.

Όμως δεν υπάρχει μόνο η διπαραγμάτευση. Το μνημονιακό καθεστώς, όλη αυτήν την πενταετία στηρίχθηκε για την υλοποίηση των αντιλαϊκών και υφεσιακών μέτρων, σε ένα σύμπλεγμα παραγόντων, με βασικό προπύργιο τη δημόσια διοίκηση, και ιδιαίτερα τις κορυφές της. Άκρον άωτον αυτής της πραγματικότητας, αποτέλεσε η νομοθετική παρέμβαση Μητσοτάκη, που αναπροσάρμοζε, εν μια νυχτί, το οργανόγραμμα του δημοσίου, διαλύοντας υπηρεσίες και διορίζοντας προϊσταμένους με μοναδικό κριτήριο την «πίστη» τους, στο success story των μνημονίων και της διάλυσης του δημοσίου.

Αυτή η εικόνα στο δημόσιο, δεν έχει αναπροσαρμοστεί. Οι νομοθετικές παρεμβάσεις, μπορεί μεν να αποκαθιστούν αδικίες και να προχωρούν σε επαναπρόσληψη διαθέσιμων/ απολυμένων, παρ’ όλα αυτά, θεσμικά, είναι άτολμες και, στην καλύτερη, επαναφέρουν απλά την προ-του-μνημονίου κατάσταση.

Για τις κορυφές της διοίκησης δεν το συζητάμε καν. Έχουν μείνει ανέγγιχτες και σε πολλές περιπτώσεις, έχουν πλαισιωθεί με «χρήσιμους» τεχνοκράτες, που ουδεμία σχέση δεν έχουν με «ριζικό εκδημοκρατισμό του κράτους». Εξάλλου οι επιλογές πολιτικών προϊσταμένων στα διάφορα υπουργεία, που κινούνται σε αντίστοιχη τεχνοκρατική λογική του “business as usual”, δίνουν το πράσινο φως, είτε για συνέχιση πρακτικών και λογικών του προηγούμενου μνημονιακού κατεστημένου, είτε, στην καλύτερη, για διοικητικό σαμποτάζ.

Σε αυτά τα πλαίσια, οι αγώνες που δόθηκαν στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αθήνας (το γνωστό σε όλους μας Δαφνί), έχουν τεράστια σημασία. Υλοποίησαν και πέτυχαν αυτό που δεν τόλμησε η πολιτική ηγεσία και η κυβέρνηση: την αποπομπή ενός διοικητή, που το όνομα του είχε συνδεθεί με το σχέδιο Λυκουρέντζου για τη διάλυση του ΕΣΥ, με τη διάλυση του ΕΟΠΥΥ και την αντικατάστασή του από το ΠΕΔΥ και με το κλείσιμο Ψυχιατρικών Νοσοκομείων.

Οι αγώνες των εργαζομένων στο Δαφνί είναι εξαιρετικά σημαντικοί, καθώς πέτυχαν την πρώτη αποπομπή μνημονιακού διοικητή δημόσιου οργανισμού. Και όποιος αντιλαμβάνεται τι σημαίνει η διατήρηση στις διοικητικές κορυφές, της νεοφιλελεύθερης τεχνοκρατικής γραφειοκρατίας, σίγουρα δεν μπορεί παρά να χαίρεται με αυτήν την εξέλιξη. Πόσο μάλλον, από τη στιγμή που οι αγώνες των εργαζομένων, κράτησαν και συνεχίστηκαν παρά την προσπάθεια ποινικοποίησης τους, που επιχείρησε, ως κύκνειο άσμα, ο διοικητής Θεοδωράκης, ζητώντας την ποινική δίωξη 3 μελών του Δ.Σ. του Σωματείου εργαζομένων, μεταξύ των οποίων και του μέλος της «Αντίστασης με τους Πολίτες του Χαλανδρίου» Δημήτρη Μαγριπλή.

Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορούμε παρά να λυπούμαστε. Μπορεί να είναι η πρώτη αποπομπή μνημονιακού διοικητή, αλλά είναι σχεδόν 4 μήνες μετά τις εκλογές, ύστερα από πιέσεις και διεκδικήσεις των εργαζομένων και μέχρι στιγμής είναι η ΜΟΝΗ.

Και όποιος δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει τεχνοκράτης νεοφιλελεύθερος διοικητής σε δημόσιο οργανισμό, ας δει την περίπτωση του ΟΛΠ. Όπου ο αποχωρών διοικητής του ΟΛΠ, ο γνωστός από τα χρόνια του σημιτικού εκσυγχρονισμού Γ. Ανωμερίτης, αρνήθηκε να υπογράψει νέα διετή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, με τους εργαζομένους, καθώς θα ήταν «αντικίνητρο» για τυχόν επενδυτές, που θα ενδιαφέρονταν, για το, φερόμενο προς ιδιωτικοποίηση, λιμάνι. Κι όχι μόνο αυτό. Ο Ανωμερίτης, μπορεί κανείς να πει ότι κληρονομήθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση και θα αντικατασταθεί. Παρ’ όλα αυτά ο Στ. Πιτσιόρλας, πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, στο οποίο ανήκει το λιμάνι, διορίστηκε από την παρούσα κυβέρνηση. Αλλά ήταν αυτός στον οποίο στράφηκε ο Ανωμερίτης για να τον στηρίξει, ώστε να υπογραφεί 4μηνη, μόνο, σύμβαση (Δες εδώ Ανακοίνωση Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ Πειραιά, για το θέμα)….

Μάλλον, λοιπόν, δεν είναι μόνο οι παλιοί που δεν φεύγουν, αλλά είναι κι οι νέοι που ‘ρθαν… Και με τέτοια διοίκηση, όχι δεν ανατρέπεις το μνημονιακό καθεστώς, αλλά ούτε να ελιχθείς στα πλαίσια του δεν μπορείς…

Ακολουθεί η ανακοίνωση του Σωματείου εργαζομένων στο Δαφνί, γι' αυτή τη σημαντική νίκη. Εδώ και εδώ ανακοίνωση των παρατάξεων της αριστεράς στο σωματείο, για το ζήτημα. Και εδώ παλιότερη ανακοίνωση του Συλλόγου για τις απόπειρες ποινικοποίησεις των αγώνων, από τον πρώην διοικητή. Τέλος εδώ μπορείτε να διαβάσετε μια αξιόλογη ανάλυση για την μετεκλογική κατάσταση στο Δημόσιο, με πλούσιες παραστατικές περιγραφές. Το άρθρο είναι του Γιώργου Νικολαϊδη, διευθυντή της Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιου και δημοσιεύτηκε στα "Ενθέματα" της Αυγής στις 15/3.

Το άρθρο κλεινει με την εξής ενδιαφέρουσα διαπίστωση: «Γιατί αν μεν στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές ο λαός μπορεί να αναγνωρίσει την κυβέρνηση το ελαφρυντικό της ασφυκτικής πίεσης από τους Ευρωπαίους σε βαθμό εκβιασμού, στην περίπτωση της διατήρησης και αναπαραγωγής των εγχώριων μικρο-εξουσιών που έχουν οι ποικιλώνυμες «τρόικες» της καθημερινότητας δεν θα υπάρχει καμία δικαιολογία. Το δε γεγονός πως ιδιαίτερα στο δημόσιο τελευταίως αίφνης όλοι ετούτοι αναβαπτίστηκαν ως παλαιόθεν αριστεροί μόνο θυμηδία αλλά και οργή μπορεί να προκαλέσει. Γιατί αν το πάρει κανείς στα σοβαρά, θα πρέπει να καταλήξει στο συμπέρασμα πως οι αριστεροί είναι πολύ υποχθόνιοι άνθρωποι και μεγάλοι υποκριτές, αν τα κατάφεραν επί δεκαετίες να προσποιούνται τόσο πειστικά τους πασόκους και τους νεοδημοκράτες, χωρίς να τους πάρει χαμπάρι κανείς, περιμένοντας να αποκαλυφθούν την 26η του Γενάρη σαν τα «σαλιγκάρια μετά την βροχή». Πάντως, με γυμνοσάλιαγκες αριστερή πολιτική και γκρέμισμα του μνημονιακού κράτους δεν γίνεται…»

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες ο μνημονιακός Διοικητής του Ψ.Ν.Α. ΠΑΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ από χθες 02/06/2015 αποτελεί παρελθόν για το Νοσοκομείο μας. Οι αγώνες των εργαζομένων για επιστροφή της δημοκρατίας για αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, η αγάπη και η αγωνία μας για την τύχη απόρων, ανασφαλίστων και ψυχικών πασχόντων συνανθρώπων μας ΝΙΚΗΣΕ.

Ο Διοικητής που πρωτοστάτησε στην εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών με στόχο την διάλυση των Δωρεάν υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας, είναι ο πρώτος που ΕΚΔΙΩΧΘΗΚΕ πανελλαδικά από τους αγώνες των εργαζόμενων στο Ψ.Ν.Α. Η αποπομπή του ΠΑΥΛΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ έλυσε μόνο το ηθικό θέμα.

Το Σωματείο Εργαζομένων θα υπερασπιστεί , πραγματικά και όχι ψευδεπίγραφα, με σεβασμό, τις ανάγκες, τα δικαιώματα, την ασφάλεια και την αξιοπρέπεια ασθενών και εργαζομένων για την πρόσβαση όλων σε σύγχρονες ποιοτικές Δημόσιες και Δωρεάν, υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ :

•       Την άμεση χρηματοδότηση του Νοσοκομείου

       Τη πρόσληψη μόνιμου προσωπικού σε όλες τις ειδικότητες

       Την άμεση πληρωμή εφημεριακής & υπερωριακής απασχόλησης

Για το Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος                              Ο Γραμματέας

Ν. ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ                         Ι. ΚΟΥΡΜΟΥΛΑΚΗΣ

 

Διαβάστε περισσότερα...

Αδυναμία να σπουδάσουμε; Ποιος φταίει και δεν παίρνουμε μετεγγραφή;

Φοιτητικο κινημα

Το κείμενο που ακολουθεί έγραψε ο Νίκος Κανάβαρης (φοιτητής της Αρχιτεκτονικης και μέλος των Ε.Α.Α.Κ.) και δημοσιέυεται στο stasi.gr παρόλο που δεν αφορά συγκεκριμένα την πόλη μας αλλά ένα ειδικό πρόβλημα που αφορά το ελληνικό Πανεπιστήμιο. Ως ένα site που ασχολείται με την πολιτική στην πόλη, αλλά και με τα μάτια στραμμένα πάντα στην κοινωνία, οφείλουμε να στρέφουμε την προσοχή μας και σε ζητήματα που αφορούν και άλλους κοινωνικούς χώρους από την άποψη ότι μπουρούν να αφορά συμπολίτες μας και νέους του Χαλανδρίου που ενδιαφέρονται να σπουδάσουν εκεί. Αλλά πολύ περισσότερο επείδη η πάλη και οι διεκδικήσεις από διάφορα κομμάτια της κοινωνίας μπορεί και πρέπει να εντάσσονται σε μια συνολική κατεύθυνση για την βελτίωση της ζωής του ελληνικού λαού. Η πάλη για το Δημόσιο Δωρεάν και Δημοκρτικό Πανεπιστημίου, μπορεί να είναι κύριο μέλημα του φοιτητικόυ κινήματος να το κατοχυρώσει, αλλά αφορά όλη την κοινωνία. Παραθέτουμε παρακάτω το κείμενο και το κειμενο μετεγγραφέντων φοιτητών προς την διοίκηση της σχολής.

Αδυναμία να σπουδάσουμε; Ποιος φταίει και δεν παίρνουμε μετεγγραφή;

Η απερχόμενη κυβέρνηση επέλεξε την περσινή χρονιά 2013-2014 να επιτρέψει με νομοθετική ρύθμιση τις ελεύθερες μετεγγραφές σε όλες τις σχολές. Ο στόχος ήταν για να δείξει ένα φαινομενικά ανθρώπινο πρόσωπο απέναντι στις οικογένειες που έχουν οικονομικές δυσκολίες. Πλασματικό βέβαια γιατί δεν ήταν άλλος ο υπεύθυνος για την οικονομική κατάσταση της κοινωνίας  αλλά και για τη δεινή κατάσταση στα πανεπιστήμια, από την καταστροφική πολιτική της.

Διαβάστε περισσότερα...