Menu

stasibanner

"All in the Mall" ή Re Mall: Μία απίστευτη ιστορία αυθαιρεσίας

Με το πρόσχηµα των Ολυµπιακών Αγώνων χτίστηκε και λειτουργεί στο Μαρούσι το μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης. Η ΣΤάΣΗ και παλαιότερα είχε αναφερθεί στα ολυμπιακά έργα που καταστρέφουν το διπλανό δήμο, στις κινητοποιήσεις των κατοίκων και βέβαια στις συνέπειες που θα είχε η λειτουργία τους και για το Χαλάνδρι. Επειδή το Mall ήδη λειτουργεί και πολλοί Χαλανδραίοι θα έχουν την περιέργεια να το επισκεφθούν, καλό είναι να γνωρίζουμε, όλη την αμαρτωλή ιστορία του. Τα στοιχεία προέρχονται και από ένα εξαιρετικό άρθρο του περιοδικού «ΓΑΛΕΡΑ». Το άρθρο αυτό αποτελεί τη φωτεινή εξαίρεση στη συμφωνία σιωπής που έχει επιβληθεί από όλα τα μέσα μαζικής «ενημέρωσης». Άλλωστε τα συμφέροντα είναι τεράστια.
Η ιστορία

- Την ιδέα για «Χωριό Τύπου» στο Μαρούσι την εισηγείται  ο δήµαρχος Αµαρουσίου Παναγιώτης Τζανίκος, που ξεκινά να αγοράζει οικόπεδα στην περιοχή γύρω από το Ολυµπιακό Στάδιο, µε στόχο όχι απλώς το «Χωριό Τύπου», αλλά ένα «υπερτοπικό εµπορικό κέντρο».

- Το Μάρτιο του 2001, ο Δήµος υπογράφει µνηµόνιο συνεργασίας µε τον Αθήνα 2004 για το «Χωριό Τύπου». Η τελική έκταση θα φτάσει τα 202 στρέµµατα, δίπλα στο Ολυµπιακό Στάδιο στο Μαρούσι. Τα περισσότερα ανήκαν στο Δήµο Αµαρουσίου ή αγοράστηκαν από ιδιώτες. (η διαδικασία προκάλεσε αυτεπάγγελτη δίωξη εναντίον του δηµάρχου Τζανίκου για κακούργηµα).

- Τον Οκτώβριο του 2001, o δήµαρχος Αµαρουσίου και η ολλανδική εταιρεία MDC παρουσιάζουν το σχέδιό τους για ένα εµπορικό κέντρο μέσα στο «Χωριό Τύπου». Τα 43 στρέµµατα στα οποία θα χτιζόταν το εµπορικό κέντρο ανήκουν στον Οργανισµό Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ),. Ο ΟΕΚ συµφωνεί να παραχωρήσει στο Δήµο την έκταση, µε αντάλλαγµα -εκτός από χρήµατα- την κατασκευή γραφείων του στην ίδια έκταση.

- Ο Κώστας Λαλιώτης, υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, φτιάχνει το νόµο 2947/2001 (περί Ολυµπιακής Φιλοξενίας), ο οποίος προβλέπει για πρώτη φορά λειτουργία στο Χωριό Τύπου «χώρου υποδοχής πολεοδοµικού κέντρου» µε συντελεστή δόµησης 1, αλλάζοντας έτσι τη χρήση γης που ήταν αµιγούς κατοικίας.

- Στις 13.10.2001, ο «Αθήνα 2004» ανακοινώνει την κατασκευή του «Χωριού Τύπου» στο Μαρούσι: «H σύµβαση προβλέπει την κατασκευή υποδοµών που θα φιλοξενήσουν όλες τις βοηθητικές υπηρεσίες (εστιατόρια, ταχυδροµεία, τράπεζες, περίπτερα τύπου, γυµναστήρια, κέντρα αναψυχής)». Βοηθητικές υπηρεσίες... είναι το Mall.

- Ο Δήµος Αµαρουσίου το Δεκέµβριο του 2001 εγκαταλείπει την «πρόσκληση ενδιαφέροντος» από την οποία θα έβγαιναν νικητές οι Ολλανδοί και προκηρύσσει νέο διαγωνισµό για την εξαγορά του 95% της Δηµοτικής Επιχείρησης (ΔΗΜΕΠΑ, στην οποία έχουν περιέλθει τα στρέµµατα όπου θα χτιζόταν το «Χωριό Τύπου»).

«Αιφνίδιος» και µε «ασφυκτικές προθεσµίες» ο διαγωνισµός κατά την «Καθηµερινή», προκηρύσσεται στις 8.2.2002 και μόλις ένα μήνα αργότερα, στις 8.3, ανοίγουν οι προσφορές. Η εταιρεία Lamda, συμφερόντων Λάτση, φαίνεται να έχει κάνει την καλύτερη προσφορά, 129 εκατομμύρια ευρώ.

- Στη Βουλή έρχεται τροπολογία της Βάσως Παπανδρέου σε νοµοσχέδιο για τα... υδατορέµατα. Εκτοξεύει τον συντελεστή δόµησης στο 2 (από 1) για τα 43 στρέµµατα του εµπορικού κέντρου και µε διάφορα άλλα εφευρήµατα η οικοδοµήσιµη έκταση του εµπορικού κέντρου από 23.000 τ.µ. που ήταν στο νόµο Λαλιώτη φτάνει τα 85.000 τ.µ.!

Η σύµπτωση µεταξύ διαγωνισµού (τον οποίο κερδίζει η Lamda) και τροπολογίας δεν περνά απαρατήρητη στη Βουλή.  «Ενώ ο διαγωνισµός είναι σε εξέλιξη, δηµιουργείτε υπεραξίες δισ. και σκάνδαλο που σε άλλες εποχές μια κυβέρνηση µε ευαισθησία θα είχε παραιτηθεί ….Όλα γίνονται εκ του πονηρού και καλύπτουν σκανδαλώδη συµφέροντα». (Κ. Μητσοτάκης). «Υποψιάζοµαι ότι θα δηµιουργηθούν υπεραξίες δισ. Αν κάποιοι είχαν πληροφορίες για την αλλαγή του συντελεστή, ενδεχοµένως να έκαναν άλλες προσφορές στο διαγωνισµό. [...] Η Βουλή δεν µπορεί να µετατρέπεται σε πλυντήριο συµφερόντων». (Αλογοσκούφης).

 

Τελικά  οι βουλευτές της ΝΔ ψηφίζουν  τη διάταξη.

 

- Ο Δορίλαος Κλαπάκης, αρχιτέκτονας και κάτοικος του Αμαρουσίου καταφεύγει στη δικαιοσύνη. Αρχικά, τα ασφαλιστικά μέτρα που γίνονται (04.06.2002) διακόπτουν το έργο. Τελικά, ένα χρόνο αργότερα (09.04.2003), η απόφαση 1528/2003 του Συµβούλιου της Επικρατείας (ΣτΕ), είναι καταπέλτης: Η κατασκευή του έργου  παραβιάζει το άρθρο 24 του Συντάγµατος και επιβαρύνει ανεπανόρθωτα το οικιστικό περιβάλλον. Η Ολοµέλεια ακυρώνει ομόφωνα τις σχετικές αποφάσεις υπουργών και κρίνει αντισυνταγµατικό το νόµο Λαλιώτη. Το ανώτατο δικαστήριο της χώρας δίνει εντολή να σταµατήσει το έργο.

- Το έργο παρά το ότι είναι παράνομο συνεχίζεται και μάλιστα στις 6.12.2003, σκοτώνεται σε εργατικό ατύχηµα στο εργοτάξιο ο Αλβανός εργάτης Νταλίπ Ντόκα.

- Ο Ευάγγελος Βενιζέλος με το νόµο 3207/2003 περί «Ολυµπιακής Προετοιµασίας», θα νοµιµοποιήσει το αυθαίρετο. Μειώνει τον σ.δ. από 2,0 σε 1,9 (!) αλλά επεκτείνει τη χρήση γραφείων και σε άλλο οικοδοµικό τετράγωνο. Συνολικά επιτρέπει να χτισθούν 121.000 τ.µ. στο «Χωριό» (Mall + κατοικίες)!

Ο νοµοθέτης Βενιζέλος παίρνει αυτή τη φορά τα µέτρα του: ο νόµος έχει το χαρακτήρα οικοδοµικής άδειας και έτσι δεν χρειάζονται υπουργικές αποφάσεις για την εφαρµογή του. Έτσι οι πολίτες δεν μπορούν να προσφύγουν εκ νέου στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

- Το Μάρτιο του 2004, η ΝΔ γίνεται κυβέρνηση. Επί των ηµερών της ΝΔ, το έργο ολοκληρώνεται και λειτουργεί. Ο Πάνος Παναγιωτόπουλος, ενώ είναι ο εποπτεύων του ΟΕΚ αφήνει το σκάνδαλο να συνεχίζεται. Ο Προκόπης Παυλόπουλος, φτιάχνει τον νόµο 3392/2005 µε τον οποίο ο εποπτεύων υπουργός του ΟΕΚ (ο Παναγιωτόπουλος) απαλλάσσεται από την ευθύνη της παραχώρησης της έκτασης στη Lamda.

- Το Mall εγκαινιάζεται στις 25.11.2005. Ο υπουργός Ανάπτυξης Δηµήτρης Σιούφας κόβει την κορδέλα

Τα αποτελέσματα

- Σύµφωνα µε τον Πέτρο Κούκουζα της “Κίνησης Κόντρα Στον Καιρό”, «για το Μαρούσι, Mall σηµαίνει 300.000 κυβικά µέτρα τσιµεντένιοι όγκοι σε πρώην ελεύθερους χώρους και 5.000 περισσότερες διελεύσεις αυτοκινήτων την ηµέρα».

- Κανένα από τα µαγαζιά εστίασης και τα σινεµά στο Mall, σύµφωνα µε τον Δ. Κλαπάκη, δεν έχει άδεια λειτουργίας από την αρµόδια επιτροπή της Νοµαρχίας. Κανένα, δηλαδή, δεν έχει ελεγχθεί για θέµατα υγιεινής, ασφάλειας, πυρασφάλειας κ.λπ.

- Ο ΟΕΚ δεν έχει µεταβιβάσει την έκταση πάνω στην οποία χτίστηκε το Μall. Δηλαδή, το Mall λειτουργεί χωρίς τίτλους ιδιοκτησίας.

- Αρχικά η Lamda είχε δεσµευτεί να κατασκευάσει γραφεία 13.000 τ.µ. για τον ΟΕΚ . Tα γραφεία δεν κατασκευάστηκαν ποτέ, η σύµβαση µε τον ΟΕΚ άλλαξε και τελικά συµφωνήθηκε ο ΟΕΚ να πληρωθεί σε µετρητά - τα οποίο δεν έχουν καταβληθεί!

- H Lamda κέρδισε τον διαγωνισµό για το «Χωριό Τύπου» αλλά ακόµα δεν έχει καταβάλει παρά µικρό µέρος του τιµήµατος στο Δήµο Αµαρουσίου. Η Lamda προτείνει στο Δήµο να τον αποπληρώσει σε είδος, παραχωρώντας του διαµερίσµατα στον οικισµό Ήλιδα.

- Το πάρκο 80 στρεμμάτων που αποτελούσε συμβατική υποχρέωση της Lamda δεν κατασκευάστηκε ποτέ στην περιοχή.

- Το Μall δηµιούργησε βέβαια 2.500 θέσεις εργασίας αλλά, μάλλον  χιλιάδες άλλες θέσεις θα χαθούν στο Μαρούσι και στους διπλανούς δήμους λόγω του ανταγωνισμού προς τα άλλα καταστήματα.

- Εκδικάζεται στις 7 Μαρτίου 2006, µετά από 6 αναβολές, η προσφυγή στο ΣτΕ για το νόµο Βενιζέλου που νοµιµοποίησε το Μall. Τι θα αποφασίσει άραγε;

Το πλήρες άρθρο για το Mall μπορείτε να το διαβάσετε στη διεύθυνση:

http://galera.gr/magazine/modules/articles/article.php?id=68

Για τη δραστική τροποποίηση (λόγω χώρου) του άρθρου από το περιοδικό «ΓΑΛΕΡΑ», Κώστας Ευθυμίου

επιστροφή στην κορυφή