Menu

stasibanner

Αναδρομή στην Ρεματιά του σχεδίου Σταματιάδη του 1988 Κύριο

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 1988 είδα κάπου μιαν ανακοίνωση του Δήμου για την παρουσίαση Σχεδίου «Διαμόρφωση και Ανάδειξη της Ρεματιάς».

Πήγα λοιπόν την 19/12/88 στο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Χατζηκώνστα όπου ο εκπρόσωπος των μελετητών αρχιτέκτονας – πολεοδόμος Δημ. Σταματιάδης παρουσίασε την Μελέτη που περιλάμβανε πολλές παρεμβάσεις μέσα στη Ρ. και την παραρεμάτια περιοχή. Μεταξύ των άλλων κινηματογράφο, θέατρο, καφετέρια/ εστιατόριο, κέντρο ψυχαγωγίας, καταρράκτη, πισίνα, πολιτιστικό κέντρο, χώρο εικαστικών εκθέσεων, γήπεδα αθλοπαιδιών. Ακόμη θα μπορούσαν να προστεθούν στάβλος για πόνι (μικρόσωμα άλογα) για περιπάτους παιδιών στο ρέμα και τελεφερίκ (Télésiège) με εναέρια τηλεκαθίσματα για την απόλαυση του τοπίου της Ρ.!

Στο αμφιθέατρο ήσαν περίπου 80~90 άτομα, τα μισά Δημ. Σύμβουλοι και υπάλληλοι του Δήμου τα άλλα μισά που διεκδικούν ιδιοκτησίες μέσα στη Ρ. Στα δάκτυλα του ενός χεριού οι λοιποί Χαλανδραίοι, επακόλουθο σκόπιμης τακτικής από το Δήμο. Ανεπαρκής δημοσιοποίηση, σε αμφιθέατρο χιλιόμετρα από το κέντρο του Χαλανδρίου, πέντε μέρες πριν τα Χριστούγεννα που ήσαν όλοι απασχολημένοι.

Η παρουσίαση ήταν πολύ καλά οργανωμένη με προβολή διαφανειών (slides). Πολλές ήσαν από μια ρεματιά στο Λουξεμβούργο όπου είχαν εφαρμοστεί ανάλογες παρεμβάσεις. Το Σχέδιο μετέτρεπε τη Ρ. από τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους « σε πόλο έλξης ψυχαγωγίας και κατανάλωσης, υπεροπτικής σημασίας. Καθαρή εμπορευματοποίηση της Ρ.!

Από τους ελάχιστους παρευρισκόμενους Χαλανδραίους θυμάμαι την Πρόεδρο του «Φιλοδασικού» κα Καραγιάννη που έκανε διάφορες παρατηρήσεις και ζήτησε διευκρινίσεις. Έλαβα και εγώ τον λόγο και ετόνισα ότι στα σλάϊτς η ρεματιά του Λουξεμβούργου έδειχνε πολύ ωραία αλλά αυτό που με εντυπωσίασε ήταν οι καταπράσινοι λόφοι τριγύρω της. Δηλαδή αυτοί είχαν άφθονο οξυγόνο από το απέραντο δάσος ολόγυρα και έκαναν τα έργα στη ρεματιά. Εμέις όμως έχουμε ολόγυρα την τσιμεντένια πόλη που συνεχώς επεκτείνεται, καθώς κτίζονται και τα εναπομένοντα οικόπεδα.

Η Ρ. σ' εμάς είναι η μόνη πηγή οξυγόνου και δροσιάς και πρέπει να διαφυλάξουμε κι' όπου υπάρχουν ξέφωτα να φυτέψουμε κι' άλλα δέντρα αντί για κτιριακές παρεμβάσεις!

Ο Δήμαρχος (Ν. Πέρκιζας) ζήτησε όποιος επιθυμεί να υποβάλει γραπτές παρατηρήσεις προτείνοντας χοντρικά:

α) Να γίνει εκτεταμένη πληροφόρηση και συζητήσεις μέσω όλων των Συνοικ. Συμβουλίων, γιατί οι Χαλανδραίοι ήσαν τελείως ανημέρωτοι και το οξυγόνο της Ρ. δεν αφορά μόνο τους παραρεμάτιους αλλά του δημότες όλων των συνοικιών.

β) Εκτός από θέατρο, που ήδη υπάρχει και δένει αρμονικά με το φυσικό περιβάλλον, να μη γίνει κανένα άλλο έργο ΜΕΣΑ στη Ρ. αλλά σε άλλους χώρους εκτός Ρ.

γ) Αντί για τις ακριβές καφετέριες/ εστιατόρια με τα τραπεζοκαθίσματα, σε μια- δύο εισόδους της Ρ. μπορεί να υπάρχει ένα μικρό περίπτερο (καντίνα) με φθηνά αναψυκτικά, παγωτά, σάντουϊτς που θα καταναλώνονταν σε παγκάκια. (πρωτοκολλήθηκε Δ.Χ. 872/20.01.89).

Έστειλα και στην Πρόεδρο του Συν. Συμβ. Κεντρικού Χαλανδρίου μιαν ανάλογη επιστολή, προτείνοντας να κάνουν αντίστοιχη εισήγηση προς το Δ.Χ..

Παράλληλα άρχισα να γράφω επιστολές προς εφημερίδες και περιοδικά και τον τοπικό τύπο, για την ευρύτερη γνωστοποίηση του κινδύνου που διέτρεχε η Ρ.. Συνέταξα με τον καιρό δεκάδες επιστολές για τη Ρ. όλες διαφορετικές σε περιεχόμενο και ύφος. Για να μη φαίνεται σε όλες ο ίδιος αποστολέας τις έδινα σε συγγενείς, γείτονες και φίλους να τις αντιγράψουν και αποστείλουν. Στείλαμε επίσης σε Ραδιοφωνικούς Σταθμούς.

Η πρώτη αυτή φάση της ... μάχης για τη Ρ. διήρκησε ένα περίπου έτος (19/12/88~7/12/89) ήταν η φάση της ατομικής προσπάθειας.

Από τις τελευταίες ενέργειες ήταν μια επιστολή για καθένα από τους Δ. Συμβούλους την 22/10/89. Είχα επισυνάψει φωτοτυπίες των επιστολών για τη Ρ. που είχαν δημοσιευτεί και τις είχα εντοπίσει (πιθανώς είχαν δημοσιευτεί και άλλες αλλά δεν μπορούσα να παρακολουθώ όλες τις εφημερίδες).

Υπέγραφα εγώ την επιστολή αλλά ανέφερα ότι συμφωνούσαμε με πολλούς άλλους συνδημότες – για μεγαλύτερη βαρύτητα – και τους παρακαλούσα για επανεξέταση του Σχεδίου και αναπρογραμματισμό των έργων ΕΞΩ από τη Ρεματιά.

Η 7/12/89 ήταν ασφαλώς μια τυχερή ημέρα για τη Ρεματιά.

Τότε έγινε η πρώτη συγκέντρωση σε μια μεγάλη αίθουσα που διέθετε ο τοπικός Ραδιοφωνικός Σταθμός «ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ» στη Λ. Πεντέλης 51. Δεν ήξερα ότι υπήρχε τοπικός Ρ.Σ. στο Χαλάνδρι. Δεν έτυχε ποτέ να τον ακούσω. Παρακολουθούσα συνήθως τις ενημερωτικές εκπομπές των μεγάλων Ρ.Σ.. Εκεί συναντήσαμε μιαν ομάδα νέων, κυρίως πτυχιούχων ή φοιτητών που είχαν πάρει πολύ ζεστά το θέμα της Ρ. Ήσαν ενθουσιώδεις, δραστήριοι, με χρήσιμες επιστημονικές γνώσεις και με διασυνδέσεις που τους βοηθούσαν να είναι καλά πληροφορημένοι. Αυτοί είχαν συστήσει 3 φορές: το Ρ.Σ. «ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ», το μηνιαίο περιοδικό «ΑΚΡΟΒΑΣΙΑ» διαφαινόταν ότι σε πολλά κοινωνικά ζητήματα είχαν προχωρημένες ιδέες και «επαναστατικές» απόψεις, όπως οι περισσότεροι στη νεανική τους ηλικία.

Στο θέμα όμως της Ρ. όλοι, όσοι μαζευτήκαμε εκεί, συμφωνούσαμε να αγωνιστούμε για τη σωτηρία της.

Θυμάμαι μερικά ονόματά τους: Η Γιάννα Αθανασάτου, δικηγόρος, ο Πέτρος Δαλιάνης, πολ. μηχανικός, ο Κώστας Ευθυμίου με την Εύη Ολυμπίτου, ο Νικήτας Παπασταθόπουλος με την Αγγελική Αναστασάτου, ο Κώστας Στοφόρος δημοσιογράφος, η Άσπα Κατσαρέλη;

Από την άλλη πλευρά είμαστε διάφοροι Χαλανδραίοι, πολύ πιο ηλικιωμένοι, που μάθαμε για τη συγκέντρωση ή μας ειδοποίησαν τα «παιδιά». Εμένα, θυμάμαι, μου τηλεφώνησαν έχοντας διαβάσει κάποιο γράμμα μου για τη Ρ. σε εφημερίδα. Εκεί λοιπόν, από την άλλη πλευρά γνώρισα την Ελένη Αυγουστινάτου, τον Θανάση Ιατρού, τον Βασίλη Ζόμπολα (αργότερα) τους νεώτερους Ανδρέα Λαζάρου και Ηλία Βούζα και πολλούς άλλους που δεν έχω πρόχειρα τα ονόματα.

Έτσι από την 7/12/89 μπήκα στη Β΄ΦΑΣΗ, σταμάτησε η ατομική προσπάθεια και εντάχθηκα στην ομαδική δράση.

Οι 3 ομάδες «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ», «ΑΚΡΟΒΑΣΙΑ», «ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ» είχαν ήδη κυκλοφορήσει ένα δισέλιδο ενημερωτικό κείμενο «Όχι στην καταστροφή της Ρ.».

Συμβάλαμε κι' εμείς στη διανομή του. είχαν επίσης βοηθήσει στην ενημέρωση μέσω της «ΑΚΡΟΒΑΣΙΑΣ» και της «ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑΣ».

Θυμάμαι μιαν εντυπωσιακή και πολύ χρήσιμη ειδική έκδοση της «ΑΚΟΡΟΒΑΣΙΑΣ» για τη Ρεματιά! Είχα αγοράσει πολλά αντίτυπα και μοίρασα σε γνωστούς και φίλους.

Παράλληλα, οι δημότες, αρχίσαμε να έχουμε επαφές, συζητούσαμε κι' ετοιμάζαμε πολλές προκηρύξεις με σύντομα συνθήματα. Τις μοιράζαμε στα σπίτια, στα καταστήματα, στο δρόμο, στους υαλοκαθαριστήρες των Ι.Χ. . Κάθε Τρίτη πηγαίναμε και μοιράζαμε στη Λαϊκή της οδού Μεσολογγίου (Γρ. Γυφτοπούλου). Πηγαίναμε στο ΣΧΟΠ, στη Νομαρχία, στο Δήμο για ενημέρωση ή διαμαρτυρίες. Οι κοινές προκηρύξεις με τα σύντομα συνθήματα δεν ανέφεραν φορέα ή υπογράφονταν ως «ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ». Αυτές με τα πιο εκτεταμένα ενημερωτικά κείμενα εμείς τις υπογράφαμε ως «ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΡΕΜΑΤΙΑΣ».

Σε λίγο κυκλοφόρησε και η Απόφαση του Νομάρχη (Χρ. Γούλα) που ενέκρινε τα Σχέδια του Δήμου για τη Ρ. με ορισμένες περικοπές.

Αποφασίσθηκε: α) Η συγκέντρωση υπογραφών β) Η κατάθεση προσφυγών.

Για τις υπογραφές συμφωνήσαμε να χρησιμοποιηθεί απ' όλους ένα κοινό έντυπο χωρίς ένδειξη φορέα. Τίτλος «ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΡΕΜΑΤΙΑΣ» με ένα σύντομο κείμενο 5 γραμμών που ανέφερε ότι οι υπογράφοντες επιθυμούν να μείνει ανέπαφη η Ρ. προς όφελος της σωματικής και ψυχικής υγείας των κατοίκων. Η εξόρμηση είχε μεγάλη επιτυχία. Σε 10 ημέρες είχαν συγκεντρωθεί 3 χιλιάδες υπογραφές που κατατέθηκαν στο Δήμο και Νομαρχία.

Για την κατάθεση των προσφυγών εμείς οι φερόμενοι ατύπως ως «ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΡΕΜΑΤΙΑΣ» έπρεπε να αποκτήσουμε νομική υπόσταση.

Είχαν ήδη γίνει σκέψεις για ίδρυση Συλλόγου. Η Γιάννα Αθανασάτου, δικηγόρος, μας βοήθησε πολύ σ' αυτό το ζήτημα. Μας πρότεινε να συστήσουμε ένα Σύλλογο για τη Ρ. χωρίς τα «παιδιά» γιατί αυτοί, εκτός από τη Ρ. που όλοι εύκολα συμφωνούσαμε, είχαν και άλλους στόχους, ιδέες και επιδιώξεις. Έτσι αυτοί θα διατηρούσαν τους 3 φορείς που προανέφερα και για τα θέματα της Ρ. θα είχαν συνεργασία με το δικό μας Σύλλογο. Μας είπε όμως ότι οι διαδικασίες για τη σύσταση Συλλόγου είναι σχετικά χρονοβόρες. Πρότεινε λοιπόν, παράλληλα με την προετοιμασία του Συλλόγου, μερικοί από εμάς να συστήσουν μιαν ΕΤΑΙΡΕΙΑ ώστε μαζί με τους φορείς των «παιδιών» να καταθέσουμε εμπρόθεσμα τις προσφυγές. Φρόντισε λοιπόν για τη σύσταση ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ την 25/01/90 με 10 μέλη (Ε. Αυγουστινιάτου, Ιγν. Λιάπης, Α. Κοντολέφας, Α. Κονετά, Ηλ. Βούζας, Ειρ. Κατσιμπόκη, Β. Σαλκιτζόγλου, Ελ. Καμουλάκου, Ι. Σαμιωτάκη, Αθ. Ιατρού) με επωνυμία «ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΟΙΚΩΝ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ Ρ.»

Η εταιρεία μας μαζί με την «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ» και την «ΑΚΡΟΒΑΣΙΑ» κατέθεσαν Αίτηση/ Προσφυγή ενώπιον του Υπ. ΠΕΧΩΔΕ κατά της Απόφασης του Νομ. Ανατ. Αττικής (υπ. αριθμ. 34814/Τα-2415, ΦΕΚ τΔ 760/29.12.89) με πληρεξούσιο δικηγόρο τη Γιάννα με ημερομηνία 25.01.90 (την ίδια με τη σύσταση της εταιρείας μας).

Αργότερα πήγα στο γραφείο του καθηγητή Γεωργ. Παπαδημητρίου, που είχε φοιτητές μερικά από τα παιδιά, ο οποίος δέχθηκε και κατέθεσε Προσφυγή των αυτών φορέων στο ΣτΕ κατά α) του Νομάρχη και β) του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ για την ακύρωση της Απόφασης του Νομάρχη (την 05/03/90). Προφανώς η προσφυγή στο ΣτΕ εστρέφετο και κατά του Υπουργού για την περίπτωση μη ακύρωσης της Απόφασης.

Το θέμα όμως έληξε αισίως με την ακύρωση της Απόφασης του Νομάρχη εντολή υπουργού, από τον Γ.Γραμ. Νικ. Γρατσία (Αρ. 31509/1365/21.03.90 ΦΕΚ 166/27.03.90) <Κατά της Απόφασης ο Δ.Σ. προσέφυγε στο ΣτΕ χωρίς αποτέλεσμα>. Η επίτευξη του κοινού στόχου, μας χαροποίησε όλους και ιδιαίτερα τα «παιδιά» των οποίων η συμβολή ήταν πράγματι καθοριστική.

Σ' αυτή τη ν περίοδο οι δικές μας ενέργειες ήσαν ακόμη μεμονωμένες και ασυντόνιστες. Αυτοί μας βοήθησαν να συναντηθούμε να οργανωθούμε και να ξεκινήσουμε μεθοδικά και ομαδικά τον αγώνα.

Μάλιστα μπορώ να πω ότι στο δεύτερο μεγάλο γεγονός για τη σωτηρία της Ρ. την έκδοση του Π.Δ. για την Προστασία της Ρ. (ΦΕΚ 695/6.9.95) η συμβολή των δύο Συλλόγων (δικού μας και κας Αυγουστινάτου) ήταν καθοριστική για την τελική ευτυχή έκβαση.

Τελευταία τροποποίηση στιςΔευτέρα, 13 Ιουνίου 2016 13:56
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Οδοιπορικό στην Λέσβο των προσφύγων (Α΄ μέρος)
επιστροφή στην κορυφή