Menu

stasibanner

Το Χαλάνδρι κερδίζει το Μνημόνιο; Η εξέλιξη της ταξικής πάλης μέσα από την πόλη μας Κύριο

ΑφιερωμαΑγωνας2014-εκλογικααποτελεσματα

Κατά την διάρκεια της τελευταίας προεκλογικής περιόδου πριν τον Μάιο του 2014, αλλά και μετά, υπήρχε ένα σύνολο από ουσιαστικά ερωτήματα στον κόσμο που συμμετέχει στους κοινωνικούς αγώνες και αναζητά τρόπους να αντιπαλέψει την ανελέητη μνημονιακή επίθεση:

 

«Έχει νόημα η αριστερά να διεκδικήσει την διοίκηση ενός δήμου μέσα στο μνημονιακό και Καλλικρατικό νομικό πλαίσιο; Μπορεί να συμβάλουν νίκες της αριστεράς στις δημοτικές εκλογές σε μία ανάπτυξη κινηματικών διαδικασιών και τελικά στην υλοποίηση κάποιων αιτημάτων του λαού; Πρέπει να συνεργαστούν δυνάμεις της αριστεράς για να έχουν μία καλύτερη θέση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ή δεν έχει νόημα και πρέπει να υπάρξουν ξεχωριστά κατεβάσματα των διαφορετικών τακτικών και στρατηγικών, για να καταγράψουν την δυναμική τους; Και πολλά άλλα ζητήματα…

Με μία διάθεση ανασκόπησης και στοχασμού, που συνοδεύει τις πρώτες μέρες του χρόνου, επιχειρείται σε αυτό το άρθρο να δοθούν κάποιες απαντήσεις και να δημιουργηθούν κάποιοι προβληματισμοί. Σίγουρα, με επίγνωση ότι το διάστημα από τότε μέχρι σήμερα είναι πολύ σύντομο.

Το κείμενο επιχειρεί να απαντήσει στα ερωτήματα όχι με την υποθετική εξέταση διάφορων πιθανόν σεναρίων, αλλά με τη μελέτη της πραγματικότητας. Αφορά την μέχρι τώρα αποτροπή της απόλυσης 6.500 εργαζομένων από τους ΟΤΑ, μέσω της ψευτό-αξιολόγησης και του επαναπροσδιορισμού των συμβάσεων εργαζομένων, και περιγράφει αυτή την διαδικασία από την πλευρά του δήμου Χαλανδρίου και της «Αντίστασης με τους Πολίτες του Χαλανδρίου». Καθώς, μετά την ψήφιση του πρώτου μνημονίου, πάλι Μάιο αλλά 4 με 5 έτη πίσω στο χρόνο, τα μπλοκαρίσματα μνημονιακών μέτρων ήταν μετρημένα στα δάκτυλα και αξίζει να στεκόμαστε και να εξετάζουμε τα σημεία όπου οι λαϊκές αντιστάσεις στήνουν αποτελεσματικά εμπόδια.

ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ:

 Πώς μία αριστερή δημαρχεία μπορεί να ενισχύσει τους αγώνες των εργαζομένων; Χρειάζεται «πολύ-επίπεδος» αγώνας;

Αφού ήταν γνωστή η εκλογική ανατροπή, αλλά πριν ακόμα αναλάβουμε την διοίκηση του Δήμου τον Σεπτέμβριο, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με τους ελεγκτές δημόσιας διοίκησης που ζητούσαν, από συγκεκριμένους δήμους, στοιχεία για τον επαναπροσδιορισμό των όρων μονιμοποίησης μεγάλου μέρους εργαζομένων. Κοιτώντας τις νέες δημοτικές αρχές που θα άλλαζαν τις παλιές, φαινόταν καθαρά ότι η επιλογή των δήμων δεν ήταν τυχαία. Δηλαδή η κυβέρνηση διάλεγε να κινηθεί αιφνιδιαστικά προς στόχους που υπέθετε ότι θα διαμαρτυρηθούν, για να ξεμπερδεύει με τις όποιες αντιδράσεις. Επίσης ήταν προφανές τόσο για εμάς, όσο και για τους εργαζόμενους και τις συνδικαλιστικές τους οργανώσεις πως ο στόχος της καταγραφής στοιχείων, αλλά και μίας διαδικασίας δήθεν αξιολόγησης,  ήταν μόνο και μόνο οι απολύσεις και η διάλυση των δημοτικών υπηρεσιών, κατά τις «τροϊκανές εντολές». Ήδη, η ΠΟΕ-ΟΤΑ είχε προχωρήσει σε κινητοποιήσεις με απεργίες,  πορείες και ίσως πιο ουσιαστικά σε στοχευμένες αποχές και καταλήψεις δημαρχείων που εμπόδιζαν στην πράξη την εφαρμογή αυτών των μέτρων. Συνεπώς πριν καν βουτήξουμε, πλέαμε μέσα σε έναν αγώνα εργαζομένων ενάντια στα μνημόνια που εξελισσόταν με σχετική μαζικότητα και με μορφές ως ένα βαθμό αποτελεσματικές. Ωστόσο ο αγώνας αυτός, έφτανε στα όρια του όταν το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης αποφάσιζε να ζητήσει στοιχεία από τους δημάρχους.

ΑφιερωμαΑγωνας2014-ΠΟΕΟΤΑtovima.gr

Για μία αριστερή δημοτική αρχή που προεκλογικά διεκδικούσε το δήμο για να συμβάλει στον αντιμνημονιακό αγώνα και στην τόνωση του εργατικού-λαϊκού κινήματος, ανοιγόταν ένα πεδίο για εφαρμογή των θεωρητικών της θέσεων…

Από το καλοκαίρι το δημοτικό συμβούλιο Χαλανδρίου παίρνει ομόφωνη απόφαση να εξουσιοδοτήσει τον δήμαρχο που στηρίζεται από την ΝΔ να μην δώσει στοιχεία, και παρόλο που αυτός δεν προχωρά στο «εντέλλεσθε» προς τους υπαλλήλους του δήμου καθώς οι ελεγκτές τρενάρουν την σύγκρουση μέχρι να αναλάβει η νέα διοίκηση, προκύπτουν σημαντικά δεδομένα για όσους μπορούν να τα διαβάσουν:

Φαίνεται ότι στο χώρο της κυβέρνησης πιθανότατα υπάρχει αμφισβήτηση πολιτικής γραμμής  και οι τοπικοί παράγοντες του παλιού δικομματισμού επιλέγουν να φανούν πιο φιλικοί προς τους υπάλληλους του Δήμου, παρά να ενστερνιστούν τις αποφάσεις των ηγετών τους. Στην πορεία της κρίσης λοιπόν, οι εσωτερικές αντιθέσεις της δεξιάς, μεταξύ του πελατειακού κράτους και ενός κράτους που θα μεταφέρει μεγάλους όγκους πλούτου προς τους κεφαλαιοκράτες οξύνονται και φαίνονται ρωγμές που με κατάλληλους χειρισμούς μπορεί να οδηγήσουν σε υλικές νίκες και να αποδεσμεύσουν ανθρώπους, ακόμα και εργαζόμενους στον κρατικό μηχανισμό των ΟΤΑ.

Η ανάλυση αυτή επιβεβαιώνεται και στο πρώτο δημοτικό συμβούλιο της νέας δημοτικής αρχής που επιδιώκεται και επαναλαμβάνεται η ομόφωνη απόφαση. Η επιλογή της ομοφωνίας και όχι της ανάδειξης ενός επικοινωνιακού προφίλ που θα μας ξεχωρίζει από την δεξιά, θα φανεί πόσο σωστή είναι αργότερα. Έτσι από την πρώτη απόφασή της και με το τολμηρό «εντέλλεσθε» του δημάρχου, η «Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου» αποφασίζει να κινηθεί στα σύνορα της «μνημονιακής νομιμότητας». Όπως γνώριζε και πριν τις εκλογές ότι θα έπρεπε να κάνει, αν θέλει να υπερασπιστεί τον κόσμο της εργασίας.

Πριν και  παράλληλα, με την θαρραλέα απόφαση που νομικά συνεπάγεται ποινικές διώξεις και ίσως αργία, υπάρχουν δύο παράγοντες που εκτιμώνται σωστά. Πρώτον, η γενίκευση της εικόνας του Χαλανδρίου οδηγεί στην πρόβλεψη ότι μπορεί στους δεδομένους συσχετισμούς κι αν συγκεντρωθεί μία κρίσιμη μάζα, να υπάρξουν διασπάσεις από φιλοκυβερνητικούς δημάρχους. Και επομένως έχει προοπτική νίκης η διεξαγωγή μίας πάλης από κάποιους δήμους που θα αρνηθούν να δώσουν στοιχεία. Δεύτερον, το κεντρικό κράτος δεν είναι προετοιμασμένο ιδεολογικά και πολιτικά να απαξιώσει τόσο ένα κομμάτι του και μάλιστα αυτό που έχει προκύψει από τις τελευταίες εκλογές. Άρα δεν θα προχωρήσει σε απότομες και έντονα συγκρουσιακές δράσεις, όπως το να καθαιρέσει την δημοτική αρχή και να επιβάλει άλλη διοίκηση για να πάρει τα στοιχεία που θέλει.

Με βάση τις εκτιμήσεις που έγιναν κατορθώθηκε με πρωτοβουλία και πρωταγωνιστικό ρόλο του δημάρχου Χαλανδρίου κι άλλων μελών της παράταξης μας, να δημιουργηθεί σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα μία συμμαχία 19 δήμων της αριστεράς, πανελλαδικά. Η σύμπλευση αυτή δημιουργούσε ακριβώς αυτό τον πόλο, που πίεζε δημάρχους της αντίπερα όχθης και εν τέλει την ίδια την ΚΕΔΕ να υιοθετήσουν το αίτημα για να μην επανακαθοριστούν οι όροι των συμβάσεων και να μην προχωρήσει η αξιολόγηση. Επιπλέον αυτή κίνηση προκαλούσε «από τα κάτω» και εξωθούσε να μπει στο παιχνίδι ο παίκτης που λέγεται «Περιφέρεια Αττικής». Η στήριξη των κινητοποιήσεων των εργαζομένων από μία ακόμα πιο υψηλή θέση του αστικού κράτους, που μόλις είχε περάσει στα χέρια της αριστεράς, όρθωνε πολύ μεγαλύτερο τείχος προστασίας.

Με λίγα λόγια μία κυβέρνηση που μπορούσε να διαλύει αυταρχικά, με επιστρατεύσεις, με πολιορκίες και με στρατιωτικές επεμβάσεις των ΜΑΤ πολύ δυναμικούς αγώνες των εργαζομένων πατώντας στην εξατομίκευση και στην παρακμή του συνδικαλισμού, δεν μπορούσε τόσο εύκολα να εκδιώξει όλους αυτούς τους δημάρχους και την περιφερειάρχη. Κι εδώ ακριβώς αναδεικνύονται κάποια πολύ σημαντικά ζητήματα όπως ότι στις μέρες μας, οι ιδεολογικοί συσχετισμοί ίσως δίνουν μεγαλύτερη αξία σε μία ομάδα δήμων παρά σε μία πανελλαδική συνδικαλιστική δομή και ότι το αστικό κράτος αν και διαθέτει το νομικό οπλοστάσιο δεν έχει την ιδεολογική-πολιτική  νομιμοποίηση, τουλάχιστον προς το παρόν,  να συγκρούεται εύκολα με τα εσωτερικά του όργανα. Αξίζει βέβαια να αναφερθεί πως στην διστακτικότητα της συγκυβέρνησης  συνέβαλε και ένα όρος στην «εξίσωση της σύγκρουσης» που ήταν εξωτερικός από εμάς και τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ. Αυτός ήταν η ευρύτερη πολιτική κατάσταση, με την ενισχυμένη πιθανότητα για εθνικές εκλογές και την αποδυνάμωση της ΝΔ, που έκανε ακόμα πιο δύσκολο το πειραματισμό με σκληρές και αντιδημοκρατικές πρακτικές ενάντια σε ένα ακροατήριο που παλιότερα ήταν φιλικό.

ΑφιερωμαΑγωνας2014-σκάκι

Όπως σε μία παρτίδα σκάκι υπάρχει μία κίνηση που μπορεί να μην είναι η πιο σημαντική, αλλά είναι αυτή που λήγει το παιχνίδι, έτσι ίσως και στον αγώνα ενάντια σε αυτές τις απολύσεις, η οργάνωση των συλλογικών «εντέλλεσθε» ήταν μάλλον «ρουά ματ». Χωρίς τον αγώνα των εργαζομένων, μόνο με την καθοδήγηση των δημάρχων, δεν θα υπήρχε κανένα αποτέλεσμα. Και αν δεν υπήρχαν αποχές και απεργίες της ΠΟΕ-ΟΤΑ και της ΑΔΕΔΥ δεν θα ήταν καλυμμένοι οι εργαζόμενοι. Συμπληρωματικά όμως, οι κινήσεις που έγιναν από τον δήμο Χαλανδρίου και τους άλλους δήμους, βοήθησαν στην περαιτέρω ενημέρωση των εργαζομένων, μαζικοποίησαν τις κινητοποιήσεις τους, πληροφόρησαν και διασφάλισαν μεγαλύτερη αποδοχή από τους δημότες. Αυτές οι επισημάνσεις γίνονται γιατί φαίνεται ότι η αριστερά θα πρέπει να ξεφύγει από ένα μοντέλο που λέει ότι οι αγώνες δίνονται από τα σωματεία και τα συνδικάτα - τελεία. Για να είναι κερδοφόρες διάφορες εργατικές διεκδικήσεις, σαν αυτή για τα εργασιακά δικαιώματα των δημοτικών υπαλλήλων, μάλλον πρέπει να ασκούνται πιέσεις σε διάφορα επίπεδα όπως από θέσεις εξουσίας εντός του κράτους ή από τις τοπικές κοινωνίες. Άρα ο στόχος της κατάκτησης δήμων δεν είναι κενός νοήματος. Επιπρόσθετα άλλη μία παρατήρηση από την παραπάνω αφήγηση είναι ότι πρέπει να ξεπεραστεί η αντίληψη, πως ο αντιμνημονιακός αγώνας μετά την κατάληψη μία θέσης εξουσίας συμπυκνώνεται όλος σε μία έκρηξη που γίνεται αμέσως. Μία έκρηξη όπου η αριστερή διοίκηση αρνείται τα πάντα και χτίζει από το μηδέν. Όπως πριν έτσι και στη συνέχεια, από την θέση π.χ. του δήμου η αριστερά θα πρέπει να μελετά προσεκτικά την συγκυρία και τους συσχετισμούς και να παίρνει αποφάσεις που ρεαλιστικά μπορούν να είναι νικηφόρες και να βελτιώσουν τους όρους ζωής του λαού.

ΟΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ:

Πώς επέλεξε το κράτος να επιτεθεί στους αριστερούς δημάρχους; Πώς επιλέγει να διαχειριστεί την ήττα του και να την αντιστρέψει;

 Μπροστά στην ανταρσία των δημάρχων, η απάντηση του μνημονιακού συστήματος ξεκίνησε από όλες τις πλευρές. Όπου λόγω του πρωταγωνιστικού ρόλου στην συνεννόηση των δημάρχων κεντρικός στόχος ήταν το Χαλάνδρι.

Ξαφνικά υπήρξε στα γνωστά τηλεοπτικά κανάλια και στους ραδιοφωνικούς σταθμούς ίδιων συμφερόντων, μία σειρά δημοσιευμάτων με υπερτονισμό ή εφεύρεση προβλημάτων στην πόλη μας, ώστε να πληγεί επικοινωνιακά και πολιτικά η νέα δημοτική αρχή. Κίνηση που έδινε τροφή στις αντίπαλες δημοτικές παρατάξεις και ευκαιρία να σπάσει η σύμπνοια. Επειδή όμως ήταν λιγάκι δύσκολο να επικρατήσει ο παραλογισμός ότι μία διοίκηση που δεν μετρούσε ούτε μήνα έφταιγε για χρόνια προβλήματα, στη δεύτερη φάση τα καθεστωτικά ΜΜΕ άρχισαν όλα μαζί να μεταδίδουν την ψευδή είδηση ότι οι δήμαρχοι που εναντιώνονται, καλύπτουν εργαζόμενους με πλαστά στοιχεία και δεν θέλουν να ελεγχθούν πλαστογραφίες, αμαρτωλών και ευνοημένων εδώ και καιρό δημοσίων υπαλλήλων. Από αυτό το σημείο και συνεχώς, φαινόταν έντονα η έλλειψη μηχανισμών επικοινωνίας της αριστεράς και πόσο ουσιαστική είναι η δημιουργία εναλλακτικών ΜΜΕ που θα μπορούσαν να πληροφορήσουν τον κόσμο, αφού μόνο μέσω λίγων εφημερίδων και του 105,5 FM ακουγόταν η αλήθεια.

Με αυτή την επίθεση από την TV, που έδειχνε είτε την λανθασμένη πρόβλεψη της κυβέρνησης ότι θα κάμψει γρήγορα τις αντιστάσεις, είτε έναν πανικό, οι απολύσεις στους ΟΤΑ έγιναν κεντρικό πολιτικό θέμα. Γεγονός που ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο όταν τοποθετήθηκε η Περιφέρεια. Σε αυτό το φόντο, η αποφασιστικότητα των δημάρχων, τα καλά αντανακλαστικά με συνεντεύξεις τύπου και ανακοινώσεις, η σωστή κλιμάκωση, η αντοχή και οι πολύ καλές αντιπαραθέσεις του Σίμου Ρούσσου στα κανάλια ανάγκασαν το κράτος να χοντρύνει την επίθεση.

ΑφιερωμαΑγωνας2014-δήμαρχοι

Ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης ανέλαβε και αυτός επικοινωνιακό ρόλο και μέσω της Αποκεντρωμένης Διοίκησης άρχισε να γίνεται μία ακατάπαυστη εκτόξευση πολιτικών «ρουκετών», που επιδίωκαν την σύγχυση, την κούραση και την προσπάθεια ανάδειξης της διοικητικής ανεπάρκειας της «Αντίστασης με τους Πολίτες του Χαλανδρίου». Επίσης, η κυβέρνηση επιχειρούσε να διασπάσει την εσωτερική ενότητα της δημοτική μας συνεργασία, αλλά και να εκμεταλλευτεί την  αγωνιστική μας στάση, ώστε ταυτόχρονα  να δημιουργήσει αποπροσανατολιστικά γεγονότα και καταστάσεις πόλωσης εξαιτίας των σκληρών μέτρων που περνούσε και του κλίματος των εκλογών που υπήρχε στην ατμόσφαιρα. Με αυτό το πρίσμα πρέπει να αντιμετωπιστούν: η αίτηση του οικοπέδου της καθαριότητα από το ΤΑΙΠΕΔ, οι αρχικές απειλές του Μητσοτάκη για ποινικές διώξεις, η επιχείρηση κατεδάφισης του καταυλισμού των Ρομά κλπ.

Αν και πολλές φορές η δεξιά κατορθώνει να χρησιμοποιεί καλύτερα τη διαλεκτική από την αριστερά και αναγνωρίζει τις αντιθέσεις και την ανικανότητα της δεύτερης να κάνει σωστή ιεράρχηση, παρόλα αυτά, στην συγκεκριμένη περίπτωση και παρά τις ενδείξεις, ευτυχώς δεν πρόβλεψε σωστά. Αντιθέτως, άνοιξε ζητήματα ιδιωτικοποίησης δημόσιων χώρων, υποβάθμισης ζωτικών κοινωνικών παροχών, καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μακιαβελικής χρησιμοποίησης σοβαρών προβλημάτων. Με συνέπεια την συμπαράσταση όλων των δυνάμεων της αριστεράς στο πλευρό μας, ανοίγοντας άλλο ένα επίπεδο στην διεξαγωγή αυτής της πάλης. Μαζί με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, το δήμο, τον εργατικό και τοπικό χαρακτήρα, τα εναλλακτικά ΜΜΕ προστίθεται και η ενεργοποίηση των κομμάτων της αριστεράς.

Ύστερα από την απρόσμενη ικανότητα της δημοτικής αρχής του Χαλανδρίου, και ενώ οργανώνεται άλλη μία επικοινωνιακή επίθεση ιστορικού τύπου με αφορμή τον ύμνο του ΕΑΜ στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, οι ελπίδες της κυβέρνησης να επιτύχει εντός του 2014 τις απολύσεις έμοιαζε να εξανεμίζονται. Όμως όπως ήταν δεδομένο από την πρώτη στιγμή άρνησης παράδοσης των στοιχείων, ο αγώνας αυτός πέρα από αντιμνημονιακός, αν είχε δυναμική, θα εξελισσόταν και σε αγώνα αντικαλλικρατικό  και ενάντια στην μετατροπή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε εκτελεστικό βραχίονα της κυβέρνησης. Από εδώ και πέρα η κυβέρνηση προσπαθεί να παραδειγματίσει όσους δημάρχους έχουν την αξιοπρέπεια να ζητούν να εκπροσωπήσουν τους δημότες τους ως αιρετοί και όχι ως εντολοδόχοι. Έτσι οι κύριοι Αγγελάκας και  Κ.Μητσοτάκης προχωρούν σε πιο ακραίες και απαράδεκτες κινήσεις. Επιλέγουν πέντε δήμους, ένα από κάθε υπάρχον συνδυασμό και σχηματισμό της αριστεράς, ακυρώνουν πραξικοπηματικά τις δημοκρατικές αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων και ανοίγουν το δρόμο για ποινικές κυρώσεις.. Επίθεση που καθώς προχωρά αποδεικνύει γιατί σε πολιτικό επίπεδο, αλλά και στην προσπάθεια να πειστούν οι δημότες απέναντι στην κυβερνητική προπαγάνδα, είχαν σημασία οι αρχικές ομόφωνες αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων..

Στην προσπάθεια εκφοβισμού των δημοτικών αρχών που αντιστέκονται και διακινδυνεύοντας μία άποψη μεταξύ «εγωκεντρισμού» και αντικειμενικότητας, μπορεί στο πρωτοπόρο εγχείρημα της «Αντίστασης με τους Πολίτες του Χαλανδρίου», η κυβέρνηση να βλέπει τον πιο αδύναμο κρίκο και οξύμωρα να αντικρίζει και τον πιο μεγάλο κίνδυνο. Γιατί το μόρφωμά μας συσπειρώνει όλη την αριστερά εκτός του ΚΚΕ και μάλιστα όχι σε μία δομή μετώπου, αλλά με συσπειρωσιακές λειτουργίες. Πράγμα που το κάνει εξαιρετικά ευάλωτο, αλλά αν μπορεί να κρατήσει στα χτυπήματα της δεξιάς και να είναι και αποδοτικό στην διοίκηση ενός δήμου με μικροαστική κυρίως σύνθεση, τότε χαράσσει ένα μονοπάτι για την αριστερά που μπορεί να προκαλέσει ανατροπές στους κοινωνικούς χώρους. Ζητούμενο αναγκαίο για την απελευθέρωση από την  καταπίεση του νεοφιλελεύθερου εξτρεμισμού, που παρά την επικείμενη άνοδο σε βουλευτικό επίπεδο της αριστεράς, δεν έχει επιτευχθεί.

Σε μία μάχη που παγώνει λόγω της προκήρυξης εκλογών, το αστικό κράτος το οποίο φαίνεται ηττάται φροντίζει, όταν χάνει, να χάνει με τις λιγότερες απώλειες και την μεγαλύτερη φθορά των αντιπάλων του. Αν δεν καταφέρνει να κάνει τις απολύσεις επιχειρεί να τιμωρήσει την αποφασιστικότητα ανθρώπων όπως ο δήμαρχος Χαλανδρίου. Επειδή η αποφασιστικότητα αυτή διασφαλίζει τα συμφέροντα των εργαζομένων των δήμων, παράλληλα μπορεί να εμπνεύσει τους υπαλλήλους ενός γραφειοκρατικού και για δεκαετίες πελατειακού οργανισμού σε άλλη κατεύθυνση και πιο επικίνδυνα μπορεί να ενισχύει το εργατικό-λαϊκό κίνημα. Για αυτό το λόγο, οι πιο δραστήριοι δήμαρχοι «φορτώνονται με δίκες για πολλά χρόνια». Και από την πλευρά της αριστερά είναι πολύ σημαντικό για την ανάπτυξη των αγώνων και τον πολλαπλασιασμό τέτοιων συμπεριφορών, να τους υπερασπιστούμε και να επιτύχουμε την απαλλαγή τους από ποινές.

Αποχαιρετώντας το 2014, η παρουσίαση του χρονικού αυτής της πολιτικής αντιπαράθεσης (που είναι προσωπική και προφανώς μπορεί να έχει και άλλες αριστερές οπτικές) έχει με μετριοφροσύνη τον φιλόδοξο στόχο να συμβάλει λίγο στις συζητήσεις για την εξέλιξη της ταξικής πάλης μέσα από την ενασχόληση με τοπικά κοινωνικά θέματα.

 

αναδημοσίευση εικόνων με την σειρά από: http://www.ypes.gr/http://www.tovima.gr/, http://runrun.es/http://www.halandri.gr/  

Τελευταία τροποποίηση στιςΤρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015 14:12
επιστροφή στην κορυφή