Menu

stasibanner

Τι μπορεί να συναντήσει κανείς ανοίγοντας την πόρτα του μηχανοστασίου του κολυμβητηρίου Ν. Πέρκιζας;

Το τελευταίο διάστημα μία μεγάλη προσπάθεια γίνεται για να εξασφαλιστεί ότι το σύνολο των απαραίτητων εγγράφων και εργασιών θα υπάρξουν, προκειμένου το αθλητικό κέντρο να αδειοδοτηθεί κανονικά με φιλάθλους  στις κερκίδες και για το σύνολο των δραστηριοτήτων και των εγκαταστάσεων που αυτό περιλαμβάνει.

Για τις ανάγκες της έρευνας της στατικής επάρκειας των εγκαταστάσεων αυτών, το σύνολο των μηχανικών που ασχολούνται με το θέμα (ομάδα 5 μηχανικών  υπό τους κ.κ. Μπαϊρακτάρη και Μπράβο) βρέθηκαν στο μηχανοστάσιο του κολυμβητηρίου προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπάρχουν φθορές στον φέροντα οργανισμό του κτηρίου.

Με έκπληξη οι παριστάμενοι αντίκρισαν στην είσοδο του μηχανοστασίου και σε απόσταση επαφής με τον κύριο εξοπλισμό  (λέβητες, σωληνώσεις κλπ) του χώρου ένα πλήρως εξοπλισμένο εργαστήριο για εφαρμογές αλουμινίου – χωρίς να αποκλείονται και άλλες δυνατότητες από άλλα υλικά.

Είναι απορίας άξιο πως κάποιοι είχαν το θράσος να χρησιμοποιούν δημόσιο χώρο για να κάνουν ότι θέλουν. Και αν αυτοί είχαν το θράσος αυτό , τι πρέπει να υποθέσουμε για τους αιρετούς  που τους είχαν επιτρέψει αυτή την χρήση. Τουλάχιστον θα έπρεπε να είχαν σκεφτεί την επικινδυνότητα που προκύπτει όταν σε χώρους  μηχανοστασίου εκτελούνται θερμές εργασίες.

Η εικόνα αυτή δεν είναι βέβαια περίεργη για τους αθλητικούς χώρους της πόλης του Χαλανδρίου. Δυστυχώς και αυτή αποτελεί  τον καθρέφτη των προτεραιοτήτων που υπήρχαν στον χώρο για χρόνια και που διαμόρφωσαν το απόλυτο τέλμα στο οποίο αυτοί βρίσκονται σήμερα.

Λίγοι πχ γνωρίζουν ότι ο δήμος Χαλανδρίου είναι πελάτης μέσης τάσης για την ΔΕΗ στο Πέρκιζας και ότι στο μετασχηματιστή που υπάρχει εκεί πρέπει να μετράμε  δεκαετίες που να έχει κάποιος ασχοληθεί με την συντήρησή του. Επίσης λίγοι μπορεί να γνωρίζουν τι μπορεί να συμβεί σε εγκαταστάσεις που φιλοξενούν μέση τάση (20.000 Volt) όταν κάποιοι ξεχνάνε να τις συντηρήσουν

Λίγοι γνωρίζουν ότι σε πολλά σημεία του αθλητικού κέντρου – ποιος ξέρει για πόσα χρόνια  - δεν υπάρχει προστασία έναντι ηλεκτρικής διαρροής με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό.

Λίγοι γνωρίζουν ότι τα γραφεία των συλλόγων στο ανοιχτό γήπεδο αν και έχουν χρήση στο αθλητικό κέντρο ανήκουν στην ιδιοκτησία του παρακείμενου οικόπεδου του πολύ γνωστού ΤΑΙΠΕΔ και πολύ δύσκολα θα νομιμοποιηθούν ως ενεργό τμήμα του

Είπαμε δεν είναι να απορεί κανείς με αυτά που βλέπει. Για τρεις δεκαετίες όλα ήταν στο αέρα. Η πυροσβεστική φωλιά δεν είχε νερό, οι οικοδομικές άδειες ήταν ανύπαρκτες, τα πιστοποιητικά πυροπροστασίας επιστημονική φαντασία. Δίπλα στην ανάγκη του κόσμου άλλες ανάγκες. Οι ανάγκες των παιδιών στην πισίνα πάταγαν πάνω από το παράνομο σιδεράδικο. Όπως οι ανάγκες των διοικούντων πάταγαν πάνω στην ανάγκη για άθληση των κατοίκων.

Το συντομότερο το τοπίο θα πρέπει να καθαρίσει και δεν μιλάμε μόνο για το παράνομο εργαστήριο που τάχιστα πρέπει να ξεκουμπιστεί από εκεί.

Οι αθλητικοί χώροι πρέπει πρωτίστως να ικανοποιούν την ίδια την πόλη και τους κατοίκους της και όχι το αντίστροφο, οι κάτοικοι της πόλης να εξυπηρετούν τους αθλητικούς χώρους και αυτούς που τους διοικούν. Και μην ματαιοπονούν κάποιοι νομίζοντας ότι στη προσπάθεια για να λειτουργήσουν σωστά αυτοί οι αθλητικοί χώροι θα οδηγηθούμε στην πιθανή δημιουργία … ξυλουργών στην θέση των σιδεράδων.

 

 Σημείωση μετά την πρώτη δημοσίευση του άρθρου: Συζητώντας με τους εργαζομένους στο γυμναστήριο «Ν. Πέρκιζας», πληροφορηθήκαμε, πως μετά την κατάργηση του νομικού προσώπου που είχε την ευθύνη της λειτουργίας του και την ενσωμάτωση της δραστηριότητάς του στον Δήμο, έγιναν από την πλευρά τους ενέργειες και από την άνοιξη του 2014 σταμάτησε κάθε δραστηριότητα στο χώρο του μηχανοστασίου

Τελευταία τροποποίηση στιςΠαρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014 08:59
επιστροφή στην κορυφή